Muziek

JazzPodium

• Zomer Jazz Fiets Tour 2010, 27 concerten op fietsafstand
  Door Jacques Los Het is alweer voor de 24ste keer dat de ZomerJazz Fiets Tour op 23 augustus plaatsvond. Het is dan ook voor de 24ste keer het meest sympathieke en inhoudelijk beste jazzfestival in Nederland. Het is een uniek concept: op de fiets door het Groningse Reitdiepdal en dan – indien goed gepland – vijf concerten van merendeels hedendaagse jazz mee maken en tenslotte bij het centrale punt, de Tent in Garnwerd, de dag afsluiten met de aanstekelijke afrobeat van MDungu. Het valt niet mee om uit de 27 concerten een fiets-effectieve keuze te maken. Gelukkig helpt de ZJFT- folder, middels 4 routes met eventuele combinatiemogelijkheden, een keuze te maken. Voor deze keer is die op route 1 gevallen.
  
  
• INVLOEDRIJKE TENORSAXOFONISTEN: THE HORN THAT BRINGS BODY & SOUL – DEEL III
  Door Rene de Hilster Er is geen muziekstijl waarin het kennen van de ‘roots’ zo belangrijk is als in de jazz. Tenorsaxofonist Joe Lovano zei het al: “je kan net zover vooruitzien als je terug kan kijken.” Er is geen heden zonder verleden en alles wat nu wordt gespeeld, komt ergens vandaan. Gedurende de nu bijna honderdjarige jazzgeschiedenis zijn er veel muzikanten actief geweest, maar is slechts een handjevol richtingbepalend geweest. Deze pioniers hebben voor de muzikant van nu het pad geëffend. Opvallend daarbij is dat de echte vernieuwers zich de historie van hun instrument goed eigen hadden gemaakt. Wie een tenorsaxofoon ziet denkt eigenlijk meteen al: “Dat moet jazz zijn.” Nu lijkt dat heel vanzelfsprekend maar de begindagen van de jazz waren nagenoeg saxofoonloos en zeker de tenorsax werd als instrument niet serieus genomen. Heden ten dage is de tenorsax met zijn warme geluid en vele timbres het jazzinstrument waarmee vele gemoedstoestanden zijn op te roepen. Vele protesten hebben er op weerklonken maar ook zijn er heel wat kinderen met de romantische klanken van een tenorsax op de achtergrond verwekt. Het is een instrument wat kan verleiden, betoveren en zelfs afschrikken. In deze laatste en derde aflevering een paar van de spraakmakende en invloedrijke hedendaagse saxofonisten.
  
  
• JAZZ MIDDELHEIM DAG 4, ZONNIGE MUZIEK OP EEN REGENACHTIGE FESTIVALDAG
  Park den Brandt, Antwerpen - Zondag 15 augustus 2010 Door Rene de Hilster met (nog te plaatsen) beeld van Hans Speekenbrink Zonder twijfel kan gesteld worden dat de eerste drie dagen van de 29ste editie van Jazz MIddelheim succesvol waren. De eerste dag met als rode draad John Coltrane zorgde voor een sterke opening. Met de optredens van Jeroen van Herzeele en Wayne Shorter beleefden we op de tweede dag een serie nieuwe hoogtepunten. Op zaterdag, de derde festivaldag, waren het de Belgen die wisten te overtuigen en waren het vooral Aka Moon en Toots die direct tot het hart spraken. Tijdens al deze mooie muziek had het weermannetje volledig zijn medewerking verleend en scheen er bijna constant een lekker zonnetje en was de temperatuur aangenaam. Helaas liet hij het op de vierde dag nogal afweten. Dat had zich ’s morgens al aangekondigd. Een snelle blik uit het hotelraam van het meer dan comfortabele Lindner hotel leerde mij dat er donkere wolken op komst waren. Rond drie uur vertrok de JazzPodium crew met het openbaar vervoer richting het festivalterrein. Nog steeds was het droog, maar de lucht was inmiddels zwanger van de regen. En regenen ging het, even voor het eerste concert begon ging het loos en het hield ook eigenlijk niet meer op. Een echte Hollandse bui, maar die kennen ze dus in België ook. Al die neerdalende nattigheid zorgde voor extra drukte in de tent, maar dat was zeker geen ramp want zo speelde de Chris Joris Experience, de eerste act, wel voor een volle bak.
  
  
• DE BELGEN OVERTUIGEN OP DERDE DAG JAZZ MIDDELHEIM
  Park den Brandt, Antwerpen - zaterdag 14 augustus 2010 Door Jacques Los met (nog te plaatsen) beeld van Hans Speekenbrink De derde dag van Jazz Middelheim was voor driekwart een Belgische aangelegenheid. Dat bleek beslist geen negatieve te zijn. Integendeel, het minste concert van deze avond kwam van het laatste kwart, te weten de combinatie van M’Boom en het World Saxophone Quartet. Het Belgische kwintet ‘Le Pragmatisme Du Barman’ is een groep die bestaat uit relatief jonge musici waarvan drummer Teun Verbruggen en tenorsaxofonist Andrew Claes de bekendsten zijn. Het kwintet werd aangevuld met trompettist Peter Evans. Dit in het kader van een – in samenwerking met Artesis Hogeschool Antwerpen – coaching project. Evans maakt deel uit van de impro-scene in New York en is een fenomenaal trompettist. Hij geldt als één van de grootste talenten van dit moment. Onder zijn leiding speelde de groep improvisaties, soundscapes, zowel harmonieuze- als vrije passages en – uiteraard – individuele hedendaagse impro-solo’s. Naast Evans soleerde Andrew Claes, gebruik makend van electronische effecten, zeer geïnspireerd en krachtig met een machtig tenor geluid. Virtuoos en indrukwekkend was de langdurige duo passage door Evans en pianist Adriaan van de Velde, die uiteindelijk culmineerde in een extatisch, ritmisch samenspel van de gehele groep. Eén van de hoogtepunten van dit concert was de geëxalteerde sax solo van Claes tegen het einde van de set.
  
  
• RICHIE BEIRACH, DAVE LIEBMAN, JIM MCNEELY & THE FRANKFURT RADIO BIG BAND - QUEST FOR FREEDOM
  Label: Sunnyside Catalogusnummer: 281266 Jaar: 2010 Website: www.sunnysiderecords.com Waardering: ***** Deze cd, deels live opgenomen, bedoelt onder meer de vier decennia omspannende samenwerking van pianist Richie Beirach en saxofonist David Liebman te vieren. Een geslaagd feestje, mag ik wel zeggen. En wat mij betreft is dit net zozeer het feestje van de Frankfurt Radio Big Band – een verrukkelijk monster, een vervaarlijke bolide met een top van 300 km per uur – én van zijn leider/arrangeur Jim McNeely, die de meest fantastische kleuren en geluidsexplosies aan zijn orkest weet te ontlokken.
  
  
• OVERDONDERENDE TENOREN OP TWEEDE DAG JAZZ MIDDELHEIM 2010
  Park Den Brandt, Antwerpen - vrijdag 13 augustus 2010 Door Jacques Los & Rene de Hilster met beeld van Hans Speekenbrink Na de daverende start van Jazz Middelheim 2010 was het zaak om het hoge niveau te continueren. Dat lukte in twee van de drie concerten wonderwel. Wederom waren het de saxofonisten die meeste indruk maakte en het publiek in hun ban wisten te houden met concerten waarin een mooie spanningsboog werd opgebouwd. Dat nu net de enige groep zonder saxofoon, Het Ahmad Jamal Quartet, dat niet lukte was misschien geen toeval en was dit te wijten aan het ontberen van een goede solist. Ook op de tweede dag van Jazz Middelheim was de invloed van John Coltrane’s muziek nog evident aanwezig. Voor tenorsaxofonist Jeroen van Herzeele - zijn kwartet opende die dag - is Coltrane een zeer belangrijke bron van inspiratie. Dit internationale kwartet met pianist Fabian Fiorini, bassist Jean-Jacques Avenel en drummer Giovanni Barcella startte met een meditatieve ‘psalm’ waarin Fiorini met snelle heldere noten een eclatante hoofdrol speelde.
  
  
• JAZZ IN ’T PARK ZORGT VOOR JAZZY NAZOMER IN GENT
  Het gezellige Gentse Zuidpark wordt voor de 17e editie van Jazz in ’t Park opnieuw de gedroomde festivallocatie voor een jazzy nazomer. Liefst 22 gratis concerten worden tussen de bomen aangeboden van vrijdag 27 augustus tot zondag 29 augustus en van vrijdag 3 september tot zondag 5 september. Jazz in ’t Park wil een zo breed mogelijk publiek laten kennis maken met de hedendaagse Belgische jazz, door gratis maar hoogstaande concerten te programmeren. Aan de succesformule wordt niet geraakt: zowel gevestigde waarden als talent van eigen bodem kunnen er tussen de bomen ontdekt worden, dit zowel met licht verteerbare jazz als met het moeilijkere genre. Rond middernacht worden opnieuw klassieke en authentieke jazzdocumenten geprojecteerd onder de noemer ‘Jazz on Film’. Er lopen samenwerkingen met JazzLab Series en de KASK-Hogeschool Gent. Nog méér jazzhappening Tijdens de zes dagen Jazz in ’t Park spelen maar liefst 22 formaties in het Zuidpark, vier meer dan de vorige jaren. Op zaterdag en zondag treden nu telkens vier in plaats van drie formaties op. Door een extra namiddagconcert om 16u in te lassen wil organisator-programmator Jan Schiettekatte het openluchtfestival nog meer laten uitgroeien tot een permanente jazzhappening en dito jazzgerelateerde initiatieven stimuleren.
  
  
• 29ste EDITIE JAZZ MIDDELHEIM MAAKT EEN VLIEGENDE START
  Jazz Middelheim, Park den Brandt, Antwwerpen - 12 augustus 2010 Door Jacques Los & Rene de Hilster met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) Al bij de vooraankondiging beloofde deze editie van Jazz Middelheim zeer bijzonder te worden. Dat dit geen loze beloften was bewees de eerste dag. Met als rode draad de tenorsaxofoon in vele gedaanten snuffelden drie groepen aan de nalatenschap van John Coltrane. Ieder op zijn eigen manier en dat leverde zeer mooie momenten op. De meest directe lijn met de muziek van Coltrane heeft het samenwerkingsverband van de Belgische pianoheld Jef Neve met zanger Jose James. Hun project getiteld Facing East is gewijd aan de muziek van de grote saxofonist . Vooral de hevig spelende Coltrane van de Impulse jaren is voor dit project een dankbare bron van inspiratie. De heren benaderen deze muziek vanuit het hier en nu waarbij moderne middelen als het gebruik van samples niet wordt geschuwd. Ritmisch is ook het nodige verbouwd en het merendeel van de stukken is voorzien van vocale partijen al dan niet voorzien van tekst. De muziek van Coltrane is natuurlijk zo sterk dat er niet om het spelen van citaten heen te komen is en met enig regelmaat komen er dan ook hele flarden Coltrane voorbij. Dit was geenszins een straf want vooral saxofonist/ fluitist Michael Campagna had een prachtig toon die zich prima leent voor het spelen van dit repertoire.
  
  
• KOEN DE CAUTER, FAPY LAFERTIN & GROUP – DJANGO! A TRIBUTE
  Label: W.E.R.F. Catalogusnummer: 083 Jaar: 2010 Website: www.dewerf.be Waardering: **** Niemand kan de Belgen verwijten dat ze niet hun bijdragen aan de jazz hebben geleverd. Natuurlijk deed Adolphe Sax dat middels het uitvinden van de saxofoon, een instrument wat niet meer weg te denken is in de jazz. Maar ook zijn er een reeks goede muzikanten waarvan Toots Thielemans en Django Reinhardt zonder meer de beroemdste zijn. Die laatste zou op 23 januari van dit jaar de magische leeftijd van 100 hebben bereikt. Voor het W.E.R.F label een goede reden om een Django tribute op de markt te brengen. 
  
  
• PRE RELEASE NIEUWSTE CD TOOTS THIELEMANS OP JAZZMIDDELHEIM
  PRE-RELEASE NIEUWSTE CD TOOTS THIELEMANS OP JAZZ MIDDELHEIM . Als peetvader en publiekslieveling van het festival komt Toots Thielemans op 14 augustus met een prachtig geschenk naar Jazz Middelheim. In Park den Brandt presenteert hij namelijk de pre-release van zijn nieuwste live cd 'Toots Thielemans-European Quartet Live’.
  
  
• WOLFGANG MAIWALD TRIO – TWO FACES
  Label: Maiwald Music Productions Catalogusnummer: --- Jaar: 2010 Website: www.maiwaldmusic.com Waardering: *** Pianist Wolfgang Maiwald is van Duitse afkomst, maar muzikaal voor een belangrijk deel geschoold in Nederland, waar hij op het Hilversums muzieklyceum les kreeg van Henk Elkerbout en Rob Madna en cum laude afstudeerde. In 1989, nog in zijn Duitse jaren, won hij de eerste prijs voor jong talent tijdens de jazzcontest “Jugend Jazzt Niedersachsen”. 
  
  
• SPANNENDE JAZZ EN IMPRO TIJDENS INCUBATE 2010
  SPANNENDE JAZZ EN IMPRO TIJDENS INCUBATE 2010. Incubate is een grootschalig festival voor independent culture. Het festival heeft een breed programma met muziek, beeldende kunst, dans, theater en film. Meer dan 200 culturele voorlopers presenteren zich in een intieme context aan een internationaal publiek.
  
  
• COLTRANE ONDER CONTRACT BIJ BLUE NOTE
  COLTRANE ONDER CONTRACT BIJ BLUE NOTE. In 1957 was het Alfred Lion niet gelukt om John Coltrane aan zijn label te binden, een weglopende kat verhinderde deze mogelijk historische gebeurtenis. Anno 2010 heeft labelbaas Bruce Lundvall meer geluk gehad.
  
  
• DRUMMER MARTIN DREW OVERLEDEN
  DRUMMER MARTIN DREW OVERLEDEN. Vorige week is in zijn woonplaats London drummer Martin Drew (1944) aan de gevolgen van een hartaanval overleden. Martin Drew kreeg vooral internationale bekendheid met zijn toetreding tot het Oscar Peterson trio.
  
  
• ZOMERJAZZFIETSTOUR 2010
  Door Jacques Los Op zaterdag 28 augustus start voor de 24ste keer de befaamde en avontuurlijke fietstour door het prachtige landschap van het Groningse Reitdiepdal met optredens in schitterende oude kerkjes en boerenschuren. Volgens beproefd concept kan de nieuwe jazz worden verkend. In deze editie krijgen tuba’s en trombones speciale aandacht. Fantastische musici met koperinstrumenten komt u tegen op de koperroute, fietsroute 3, te beginnen met de tubaspelers Goran Krmac (Dorkwerd), via twee tuba soloconcerten van Carl Ludwig Hübsch (Harkema), en Oren Marshall (Oostum) naar trombonist Wolter Wierbos (Feerwerd kerk) en het tromboneduo Conrad Bauer/ Johannes Bauer (in de nieuwe locatie Allersmaborg), en aan het eind van de koperroute een spetterende afsluiting met twee tuba’s in de Spinifex Tuba Band (Feerwerd schuur Dick). Alleen fietsroute 3 kent een muzikaal thema. 
  
  
• JAZZ MIDDELHEIM 2010 BIEDT EEN PROGRAMMA MET VEEL GEVOEL VOOR TRADITIE
  Door Rene de Hilster Op de inmiddels 29ste editie van Jazz Middelheim wordt een mooie programma gepresenteerd waarin de roots van de jazzmuziek een belangrijke rol spelen. Na de succesvolle editie van 2009 is de samenwerking tussen de Vlaamse VRT en de Gentse organisatie Jazz en Muziek van Bertrand Flamang een goede gebleken. TENOREN Opvallend veel goede tenorsaxofonisten op Jazz Middelheim dit jaar. Dat begint al op donderdag 12 augustus als meestersaxofonist Joe Lovano aanschuift bij het trio van pianist McCoy Tyner. Deze act is de headliner van de avond. Daarvoor heeft Archie Shepp dan al van zich doen spreken. Behalve de kleurrijke percussionist Leon Parker brengt Archie Shepp met trombonist Roswell Rudd nog een compagnon de route mee als special guest. Roswell Rudd was al te horen op Archie Shepp zijn eerste album voor het Impulse label ‘Four For Trane’ uit 1964. De vrijdag (13 augustus) kent een tweetal grote saxofonisten. Als opener één van sterkste door Coltrane gekleurde saxofonisten van Europa; De uit Vlaanderen afkomstige Jeroen van Herzeele. Hij zal met zijn internationale kwartet een concert verzorgen waarbij het kwartet opereert in de geest van John Coltrane in diens late periode. De andere grote tenor (en sopraan) is Wayne Shorter, een unieke musicus die samen met zijn adembenemende quartet als slotstuk van de vrijdag de dertiende zal optreden. Zaterdag 14 augustus staat het World Saxophone Quartet op het Middelheim podium en daarin vinden we weer twee meestertenoren en wel David Murray en James Carter. De bezetting wordt aangevuld met Hamiet Bluiett op de baritonsax en Oliver Lake alt en sopraansax. Speciaal is de samenwerking van het WSQ met de percussiegroep M’Boom.
  
  
• GENT JAZZ DAG 3, EEN PIANISTEN FEEST!
  Bijloke site, Gent - vrijdag 9 juli 2010 Door Rene de Hilster met foto's van Jos L. Knaepen De derde dag van Gent Jazz was geheel gewijd aan door pianisten geleidde groepen. Christian Mendoza was de lokale/nationale held, Vijay Iyer vertegenwoordigde de nieuwe New Yorkse scene en Chick Corea was natuurlijk de door de wol geverfde held van de avond. Traditiegetrouw mocht de Christian Mendoza Group aftrappen. Met doorgewinterde en avontuurlijke muzikanten als Ben Sluijs en Joachim Badenhorst in de gelederen kon er van deze groep wel het één en ander verwacht woorden. Dwingende gecomponeerde structuren en vrije improvisatie ging bij Christan Mendoza moeiteloos in elkaar over. Vooral de blazers (Sluijs en Badenhorst) wisten te overtuigen. De met de regelmaat van de klok terugkerende collectieve improvisaties waren soms wat lang. Maar buiten dat euvel is dit een groep met potentie.
  
  
• FRANCK AMSALLEM SINGS
  Label: Fram Music Catalogusnummer: Fra 001 Jaar: 2010 Website: www.amsallem.com Waardering: **** Iedereen heeft wel eens de neiging om iets anders te willen. Menig muzikant voelt zich zo nu en dan geroepen om een ander instrument te bespelen. Zo zag ik ooit Micheal Brecker achter de drums en speelde zijn drummer, Ralph Peterson, fabelachtig trompet. Pianist Franck Amsallem is een muzikant die zich moeiteloos een plaats heeft veroverd in de wereld van hedendaagse jazz maar zich nu eens geroepen voelde om zich vocaal te manifesteren.
  
  
• STEVKO BUSCH & PAUL VAN KEMENADE – CONTEMPLATION
  Label: Eigen beheer Catalogusnummer: --- Jaar: 2010 Website: www.stevko.eu Waardering: ***** Dertig jaar zit saxofonist Van Kemenade al in het vak, hoorde ik onlangs. Dat betekent dat ik hem gezien moet hebben in zijn allereerste jaren, toen hij nog een krulhaardos van jewelste had, en me inpakte met zijn rauwe altsaxtoon. De tijd heeft hem weinig kwaad gedaan. Alleen die haardos kennelijk, die is gesneuveld. Maar zet je Contemplation op, dan blijkt dat zijn kracht, anders dan bij Samson, kennelijk niet in die lange haren zat. Want Van Kemenade speelt hier als een jonge god.
  
  
• HARRY BECKETT OVERLEDEN.
  HARRY BECKETT OVERLEDEN. De Engelse trompettist Harry Beckett is op 22 juli op 75 jarige leeftijd in Londen overleden. Hij behoorde tot de meest belangrijke moderne jazztrompettisten in Engeland. Naast de trompet bespeelde hij ook de bugel
  
  
• JOE LOVANO DRIEVOUDIG WINNAAR DOWNBEAT CRITICS POLL
  JOE LOVANO DRIEVOUDIG WINNAAR DOWNBEAT CRITICS POLL Saxofonist Joe Lovano is op drie verschillende terreinen gekozen als winnaar in de jaarlijkse Downbeat Critics Poll. Lovano voert de volgende drie polls aan: jazz artist of the year, beste tenorsaxofonist en zijn band Us Five is uitgeroepen tot beste jazzgroep van het jaar.
  
  
• Gevarieerde jazz op zaterdag in de North Sea Hudson zaal.
      Door Jacques Los met foto's van Louis Obbens (klik voor vergroting) In de zinderende hitte voltrok zich zaterdag in de namiddag de tweede dag van het Nort Sea Jazz festival. Zo'n 20.000 bezoekers trotseerden de warmte met behulp van tot waaiers opgevouwen programmablaadjes en vele flessen koud water. Om enigszins fysiek ongeschonden het evenement van begin tot eind te kunnen bijwonen was het raadzaam de actieradius te beperken tot één zaal. De keuze viel desbetreffend op de Hudson. In die zaal werd door een vijftal groepen een breed scala aan jazz stijlen en richtingen gepresenteerd: bigband, avant-garde, mainstream, power nu jazz en soul-funk-orgeljazz.
  
  
• North Sea Jazz, dag 1: vernieuwende, compromisloze muziek uit Brooklyn NY
     Tekst Louis Obben, foto's Louis Obbens en Fred van Wulften en Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) Opnieuw moet worden afgerekend met het verwijt dat de 35e editie, NSJ Festival tot een soort veredeld popfestival moet worden gerekend. Natuurlijk staan er popsterren in het Rotterdamse Ahoy maar verhoudingsgewijs veel meer spannende Jazz. Vorig jaar toonde de programmeurs van het festival al lef, door naast ‘artist of residence' en avant-terrible John Zorn, de relatief onbekende clubjazz uit Japan als belangrijk festivalthema op te voeren. In 2010 toont de programmering nog meer durf. Free-jazz icoon Ornette Coleman mag zich deze keer geheel verdiend tot ‘artist of residence' rekenen. In de laatjaren '50 en begin jaren '60 zorgde Ornette voor een schokgolf en een controverse in het Jazzmetier. Niet meer dan revolutionair was het uitvoeren van muziek buiten de reguliere akkoordenschema's en melodieën om. Collectieve improvisatie ontstond, schijnbaar zonder regels en structuur. Zijn theorie van de ‘Harmolodics' die hieruit voortsproot wordt zowel onbegrijpelijk als fantasierijk betiteld.
  
  
• DE EERSTE TWEE DAGEN VAN GENT JAZZ 2010, VALLEN EN WEER OPSTAAN
    De Bijloke Gent - 7 & 8 juli 2010Door Rene de Hilster met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting)Een jaarlijks fenomeen binnen de zomer(jazz)festivals is Gent Jazz. Het festival dat zijn carrière begon als het Blue Note Jazz Festival en later werd aan die lange naam ook nog het woord records toegevoegd. Sinds 2008 hebben we het echter over Gent Jazz, een festival dat een unieke plaats inneemt door de gezelligheid in combinatie met een sterke programmering. Het begint inmiddels een traditie te worden om Gent Jazz te openen met een zogenaamde Special Night. Het speciale zat hem deze eerste avond vooral in het optreden van Norah Jones, zij zorgde ervoor dat de kaarten in de voorverkoop al ruim van te voren waren uitverkocht. Je zou kunnen stellen dat het erg druk was die eerste avond. Zo druk dat de organisatie zich er geen raad mee wist en alles nogal stroef verliep. Weg was die zo kenmerkende gemoedelijkheid, zakelijk blijven leek het motto. Het nieuwe horecaplein, zeer massaal en ongezellig, onderstreepte deze houding nog een extra. Niet lullen maar zakken (friet) vullen was het devies, tenminste zo kwam het over.Het viel dus wat tegen, kon de muziek dit goedmaken?
  
  
• GENT JAZZ VAN START
  GENT JAZZ VAN START Gisterenavond is met de Special Night de 2010 editie van Gent Jazz van start gegaan. Gent Jazz duurt nog tot 18 juli en is verdeeld in twee blokken.
  
  
• The Ploctones – 050
  Label: Challenge Records Catalogusnr: CR73278 Jaar: 2009 Website: www.challenge.com Waardering: **1/2 Hoewel The Ploctones uit vier gelijkwaardige topmuzikanten bestaat, is de band toch op de eerste plaats het muzikaal vehikel van gitarist Anton Goudsmit. Op dit album blijkt dat uit alles. Het leeuwendeel van de composities is van hem, evenals de juichende linernotes in het cd-boekje. Verder: het accent op rauwe sonoriteit, humor en, om het maar zo te zeggen, lekker beestachtig musiceren.
  
  
• JEROEN VAN HERZEELE QUARTET – DA MO
  Label: W.E.R.F. Catalogusnr: W.E.R.F. 060 Jaar: 2009 Website: www.dewerf.be Waardering: **** Voor wie een hekel heeft aan de muziek van John Coltrane is het aanschaffen van een CD van Jeroen van Herzeele geen goede keuze. Deze Belgische tenorgigant bewandeld namelijk een pad dat zijn oorsprong vindt bij de latere periode van de grote meester.
  
  
• YURI HONING ACOUSTIC QUARTET, ONGEBREIDELDE MUZIKALE MAGIE
  Bimhuis, Amsterdam - 25 juni 2010 Door Rene de Hilster “we zijn blij dat u de verleiding van de terrasjes heeft kunnen weerstaan en voor ons heeft gekozen” zei Yuri Honing aan het eind van de tweede set. Het was inderdaad echt terrassenweer deze 25ste juni. Zelfs uw recensent heeft nog even getwijfeld maar is gelukkig toch naar het Amsterdamse Bimhuis afgereisd. Die moeite werd beloond met een sidderend concert van het relatief nieuwe acoustic quartet van Yuri Honing. Met pianist Wolfert Brederode, bassist Frans van der Hoeven en drummer Joost LIjbaart in de gelederen mag dit met recht een allstar quartet worden genoemd. Allstar bezettingen gaan nog wel eens gebukt onder botsende ego’s.
  
  
• DR. LONNIE SMITH: HAMMOND B3 MAGIE in L/V
  Lantaren/Venster - zondag 27 juni 2010 Door Harm Tiddens met beeld van Rosaria Macri (klik voor vergroting) In 1934 vond de veelzijdige uitvinder Laurens Hammond het Hammond orgel uit als een economisch alternatief voor het kerkorgel. 76 jaar later is de door Dr. Lonnie Smith bespeelde loodzware Hammond B3 nauweliljks nog een economisch alternatief te noemen ten opzichte van lichtere en veelal goedkopere high Tech Keyboards. Dat neemt niet weg dat het lompzware Hammond orgel door zijn unieke geluid nog steeds ongekend populair is.
  
  
• APPLAUS!
  Column Door Paul van den Belt Altijd als ik die cd van Shelly Manne (Shelly Manne And His Men At the Black Hawk Volume 3) opzet, kom ik er pas achter als het te laat is: de klappende man. Natuurlijk, het is een live opname en het publiek wordt geacht te applaudisseren. Maar deze man klapt na elke solo steeds als eerste en dan razendsnel en hard, op de automatische piloot. In feite reageert hij niet op wat hij hoort, maar op het gegeven dat het gehoorde afgelopen is. En natuurlijk vooral bij dat lievelingsnummer van me, het fijnzinnige Whisper Not. ,,Mag ik weer? Nou, daar gaat-ie hoor!’’
  
  
• TROMBONIST BENNY POWELL OVERLEDEN
  TROMBONIST BENNY POWELL OVERLEDEN Trombonist Benny Powell is op 26 juni op 80 jarige leeftijd overleden. Powell die in 1930 in New Orleans geboren werd startte zijn professionele muziekcarrière al toen hij 14 jaar was. Powell beheerste zowel het swing- als bebop idioom. Gedurende zijn loopbaan maakte hij vooral furore als sideman in de grote orkesten.
  
  
• INVLOEDRIJKE TENORSAXOFONISTEN, PLAYERS Of THE HORN THAT BRINGS BODY & SOUL - Deel II
  Door Rene de Hilster Er is geen muziekstijl waarin het kennen van de ‘roots’ zo belangrijk is als in de jazz. Tenorsaxofonist Joe Lovano zei het al: “je kan net zover vooruitzien als je terug kan kijken.” Er is geen heden zonder verleden en alles wat nu wordt gespeeld, komt ergens vandaan. Gedurende de nu bijna honderdjarige jazzgeschiedenis zijn er veel muzikanten actief geweest, maar is slechts een handjevol richtingbepalend geweest. Deze pioniers hebben voor de muzikant van nu het pad geëffend. Opvallend daarbij is dat de echte vernieuwers zich de historie van hun instrument goed eigen hadden gemaakt. Wie een tenorsaxofoon ziet denkt eigenlijk meteen al: “Dat moet jazz zijn.” Nu lijkt dat heel vanzelfsprekend maar de begindagen van de jazz waren nagenoeg saxofoonloos en zeker de tenorsax werd als instrument niet serieus genomen. Heden ten dage is de tenorsax met zijn warme geluid en vele timbres het jazzinstrument waarmee vele gemoedstoestanden zijn op te roepen. Vele protesten hebben er op weerklonken maar ook zijn er heel wat kinderen met de romantische klanken van een tenorsax op de achtergrond verwekt. Het is een instrument wat kan verleiden, betoveren en zelfs afschrikken. In de vorige aflevering kwamen de grote zes aan bod. Tenormannen die van grote invloed waren op de ontwikkeling van het tenorspel. In deze aflevering is het de beurt aan de tenorsaxofonisten die vooral tijdens de opkomst van de hardbop en postbop faam wisten te verwerven.
  
  
• FRED ANDERSON OVERLEDEN
  FRED ANDERSON OVERLEDEN Op donderdag 24 juni is de Amerikaanse tenorsaxofonist Fred Anderson op 81jarige leeftijd aan een hartaanval overleden.
  
  
• THIJS CUPPEN TRIO – HOMEGROUND
  Label: OAP Records Catalogusnr: OAPR1001 Jaar: 2010 Website: WWW.OAPRECORDS.COM Waardering: *** Het pianotrio lijkt voor de hedendaagse Europese jazzmuzikant de manier te zijn om de muzikale verworvenheden te tonen. Deze verworvenheden zijn veelal op het conservatorium geleerd waarbij natuurlijk het gevaar bestaat dat al die muziekstudenten toch een beetje op elkaar gaan lijken.
  
  
• THE ART OF ART
  Column Door Paul van den Belt In het boek Effortless mastery schetst pianist Kenny Werner het beeld van de professional die een onaantastbare basis in zijn spel heeft weten te scheppen. Hoe beroerd de omstandigheden ook mogen zijn – een rothumeur, slapeloosheid, preoccupaties –, de pro weet een solo neer te zetten die deugt, altijd.
  
  
• NORTH SEA UPDATE
  Nieuw op het programma: Krystle Warren Van ongeschoolde straatmuzikant tot optreden naast Rufus Wainwright, Erykah Badu en Jools Holland; wie droomt daar niet van? Aanvankelijk werd Krystle Warren, ondanks haar Afro-Amerikaanse afkomst, muzikaal gegrepen door pop en grunge (zie YouTube voor haar versie van ‘Eleanor Rigby'). Daarna volgde ze haar hart en begon een muzikale carrière op de straten en pleinen van haar geboorteplaats Kansas City. Vandaaruit veroverde ze achtereenvolgens de straten van New York en Parijs. Haar donkere stem bleek een bijzondere aantrekkingskracht te bezitten, en niet alleen voor voorbijgangers in deze wereldsteden. Al snel vindt ze een platenlabel en vergezelt ze eerder genoemde grote namen op het podium. Warren is dan vooral zichzelf, compleet met spijkerbroek, cowboylaarzen en gitaar.
  
  
• TRIXIE WHITLEY VERVANGT BLACK DUB OP GENT JAZZ
  TRIXIE WHITLEY VERVANGT BLACK DUB OP GENT JAZZ Trixie Whitley zakt op 18 juli dan toch af naar Gent. Whitley zal er met een eigen project met guests het Gent Jazz Festival 2010 afsluiten
  
  
• DE PLOCTONES ZIJN ZEKER GEEN MIETJES
  De Gigant, Apeldoorn - 18 juni 2010 Door Jacques Los met archieffoto's van Hans Speekenbrink De Boy Edgar prijs heeft gitarist Anton Goudsmit en zijn Ploctones geen windeieren gelegd. Met behulp van het actieve MCN (Muziek Centrum Nederland) en de even actieve manager René de Rooij is een speellijst georganiseerd die zijn weerga niet kent. Liefst een kleine vijftigtal concerten heeft de groep te spelen in de periode 7 mei tot en met 16 januari 2011 in zowel jazzcafé’s met prozaïsche namen als Zeezicht, Thembi en Schuttershof, gerenommeerde jazzpodia als BIMHuis, De Toonzaal, SJU en Paradox, jazzfestivals o.a. North Sea en Laren Jazz en een aantal poppodia waaronder De Kelder, Het Bolwerk en Gigant.
  
  
• DON MENZA, EEN TENORSAXOFONIST VAN WERELDKLASSE
  In 1948 brak tenorsaxofonist Stan Getz door met een fameuze solo in de ballad ‘Early Autumn’. Het is een compositie van Ralph Burns. Getz was toen één van de ‘Four Brothers’ in het orkest van Woody Herman. De ‘Four Brothers’ (een compositie van Jimmy Giuffre) waren - naast Getz - Herbie Steward, Zoot Sims en Serge Chaloff . Twintig jaar later speelde tenorsaxofonist Don Menza een even spraakmakende solo in ‘Channel Suite nr.1’ – compositie van Bill Reddie – in de bigband van drummer Buddy Rich. Getz’ beroemdheid heeft Don Menza bij lange na niet geëvenaard. Door Jacques Los Menza, die in 1936 in Buffalo geboren is, was vijftien toen hij een plaat van Gene Ammons hoorde. Hij was zo onder de indruk dat hij besloot saxofonist te worden. Hij is autodidact. In het midden van de vijftiger jaren zat hij in het leger in Duitsland en speelde hij in de ‘7th Army Band’. In die band zaten musici als Don Ellis, Leo Wright, Lex Humphries, Cedar Walton, Lanny Morgan en Eddie Harris. In 1960 speelt hij een dik jaar in het orkest van Maynard Ferguson. Hij componeert en arrangeert dan ook voor het orkest en wordt een gerespecteerd bandlid. Hij krijgt – evenals het merendeel van de orkestleden – alle mogelijkheden van Ferguson zich te ontwikkelen. De Ferguson band was verre van een commercieel orkest, het was een echte jazz- en muzikanten band. Dat betekende tegelijk dat er niet altijd honorarium kon worden uitbetaald.
  
  
• the hague jazz groot succes
  The Hague Jazz, vrjdag 11 juni 2010 Door Frits Lagerwerff met beeld van Fred van Wulften In juli 2005 beleefde het North Sea Jazz Festival zijn laatste Haagse editie, in het tegen Scheveningen gelegen Congresgebouw. Onderhandelingen over voortzetting van dit grootse jazzevenement waren vastgelopen, met de Haagse overheid die de afbraak had voorgesteld van de Statenhal. Dit kolossale betonblok werd tijdens Northsea weliswaar voor grote soul- en popacts benut, maar buiten drie dagen jazzfestival kon hier nauwelijks een bloemencorso, missverkiezing, carnaval of nachtelijke wielerwedstrijd worden geboekt: te duur, groot, kaal, ongezellig. Paul Acket, stichter van het NSJF, heeft in 1976, bij het eerste festival voor het neutrale adjectief North Sea gekozen, zodat hij bij eventueel trammelant naar Noordwijk (Huis ter Duin)of Rotterdam (Ahoy) zou kunnen uitwijken, met behoud van de festivaltitel en op posters dezelfde wind in bolle zeilen.
  
  
• Warmte buiten warmte binnen
  Door Harm Tiddens met beeld van Rosaria Macri (klik voor vergroting) Pinkster weekend, prachtig weer, en de champions league finale waren de verkeerde ingrediënten om de zaal in Lantaren Venster vol te krijgen zelfs voor het Yuri Honing Acoustic Quartet. De dertigtal hard core jazz liefhebbers werden echter ruim beloond voor hun aanwezigheid met een briljant concert. En omdat de muziek gespeeld door het kwartet voorlopig nog niet op CD te krijgen is kunnen de thuisgebleven jazz liefhebbers de schade voorlopig niet inhalen. Op de website van Yuri Honing staat ‘The Quartet is all about freedom, spiritualism, and time'. Ik zou daar intimiteit en subtiliteit aan toe willen voegen. Bij binnenkomst van de muzikanten gaf drummer Joost Lijbaart direct een statement af dat het een subtiel concert zou worden door zijn schoenen uit te trekken en daar zijn zacht tikkende horloge in te deponeren. Het werd inderdaad een subtiel concert met hele geleidelijke opbouw in zowel volume als in spanningsgraad van de muziek. Het kwartet vormt een hechte eenheid waarbij het totale geluid het hoogste doel is. Bij het 2e nummer speelde de karig gevulde zaal voor de bandleden al helemaal geen rol meer
  
  
• JIM HALL TRIO – VERSTILDE JAZZ MET EEN ONGEKEND LAAG VOLUME
  Bimhuis, Amsterdam - 21 april 2010 Door Rene de Hilster Jim Hall is een bijzonder gitarist, zijn sideman werk bij Sonny Rollins, Art Farmer en Jimmy Giuffre bewezen aan het begin van de jaren zestig al dat Hall een fenomeen was. Met de bebop als basis sloeg Hall vele verschillende wegen in die uiteindelijk hebben geleid naar zijn unieke stijl waarin elke noot zijn betekenis heeft en het begrip kwaliteit prevaleert boven kwantiteit. Inmiddels heeft Jim Hall (1930) de respectabele leeftijd van 79 bereikt en die jaren zijn hem aan te zien. Het Bimhuis podium betrad hij door ouderdom krom geworden en al steunend op een stok. Zodra hij echter de gitaar ter hand neemt is van zijn leeftijd niets te merken en ook het aankondigen doet hij nog altijd alert en met veel droge humor. Natuurlijk heeft hij aan muzikale virtuositeit ingeboet maar daartegenover staat de enorme rust en beheersing waarmee zijn spel is doordrenkt.
  
  
• CUBOP CITY BIG BAND & ROBERTO QUINTERO BRENGEN HET BIMHUIS IN TROPISCHE SFEREN
  Bimhuis, Amsterdam - 2 juni 2010 Door Job Groot met foto's van Fred van Wulften In een bijna compleet gevuld Bimhuis treedt Lucas van Merwijk aan met zijn Cubop City Big Band. Hij neemt een aantal gasten mee: zangeres Yma America uit Venezuela, zanger Alberto Caisedo uit Colombia en meester-percussionist Roberto Quintero uit Venezuela. Herrezen uit de Latin-kelders zit de CCBB aan het begin van hun concertreeks ‘Otto Mundo’. Vanvond staat in het teken van ‘Musica Afro Venezolano’. Al direct bij de start spettert het herkenbare geluid van de formatie het podium af. De mensen op de eerste rij (waaronder uw verslaggever) vragen zich af of ze dit geweld zullen kunnen volhouden.
  
  
• JEFF BALLARD TRIO, EEN UNIEKE COMBINATIE
  Bimhuis, Amsterdam - 22 mei 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens De naamdrager van het concerterende trio is de New Yorker Jeff Ballard, zijn muzikale loopbaan startte hij bij niemand minder dan Ray Charles. Momenteel is Jeff Ballard, naast leider van bovenstaand trio, een vooraanstaand lid van het Brad Mehldau Trio, Joshua Redman Elastic Band en is hij de co-leider van Fly, een collectieve trio met Mark Turner en Larry Grenadier. Lionel Loueke, afkomstig uit het kleine West-Afrikaanse land Benin, heeft de afgelopen jaren, in het spoor van zijn mentor Herbie Hancock, een snelle opkomst meegemaakt. Loueke wordt door zijn leermeester een ‘muzikale schilder’ genoemd, die harmonische verfijning combineert met Afrikaanse ritmiek. Inmiddels heeft hij een solo carrière in gang gezet. Na het album ‘Karibu’ uit 2007, met medewerking van Herbie Hancock en Wayne Shorter, is inmiddels zijn tweede album op Blue Note uitgebracht, getiteld ‘Mwaliko’. Miguel Zenón, nog steeds inwoner van San Juan, Puerto Rico, studeerde aanvankelijk saxofoon in zijn eigen land. Pakte zijn muzikale ontwikkeling op in de Verenigde staten en is een van de oprichters van het befaamde SF-Jazz collectieve. Op zijn laatste album ‘Esta Plena’ slaat Zenón een brug tussen Jazz en ‘Plena Music’, afkomstig uit Puerto Rico. De CD werd unaniem uitgeroepen tot een van de beste Jazz releases van 2009 door onder andere The Village Voice, The Chicago Tribune, Jazz Times en kreeg een 5 sterren beoordeling in het Downbeat Magazine. Deze unieke combinatie van gelijkwaardige muzikanten slaagde erin de voor hen zo kenmerkende, oorspronkelijke stijl te laten samensmelten tot een natuurlijk klinkend muzikaal geheel.
  
  
• RUUD BREULS & METROPOLE STRINGS - A SHADE OF BROWN
  Label: T2 Entertainment Catalogusnr: PRCS2010034 Jaar: 2010 Website: www.T2entertainment.nl Waardering: **** Over het geven van tributes zijn de meningen verdeeld. De één vindt het herkauwen van die oude opnames zonde van de tijd en de jazz onwaardig. De ander vindt het juist een nuttige bezigheid die inzicht geeft in de roerige geschiedenis van de jazz.
  
  
• NIEUWE DIMENSIES AANGEBOORD DOOR HET STEVE LEHMAN OCTET
  Bimhuis, Amsterdam - 21 mei 2010 Tekst & beeld door Louis Obbens De vier maal door het toonaangevende jazzmagazine ‘Downbeat’ uitgeroepen rising star op de altsaxofoon deed voor de eerste maal in zijn carrière Europa aan. Dit vraagt allereerst om een korte introductie. Steve Lehman, geboren New Yorker (1978) is een instrumentalist, componist en inmiddels docent die zich beweegt in het volle spectrum van moderne, experimentele muziek. Naast Jazz schrijft Lehman composities voor grote orkesten en voor kamermuziek ensembles. Als instrumentalist bespeelt Lehman de altsaxofoon en de sopranino. Hij is verwant aan Anthony Braxton, Oliver Lake en met de moderne Indiërs uit New York: Vijay Iyer en Rudresh Mahanthappa. In zijn werk en studie richt hij zich op de ontwikkeling van computergestuurde modellen voor improvisatie. De improvisatie van Lehman vangt dus al aan voor het optreden. Via een analyse van een toon, worden uiteindelijk nieuwe harmonieën uitgewerkt.
  
  
• KENNY GARRETT PRESENTS, EEN AVOND INSPIRATIELOZE FUNK
  Bimhuis, Amsterdam - 20 mei 2010 Tekst & beeld door Louis Obbens Ooit, zo’n twintig geleden, was saxofonist Kenny Garrett de vaste en stabiele factor in de laatste ‘working‘ band van Miles Davis. Naast het bijtijds opvullen van de leemtes, die de broze meester soms noodgedwongen achterliet, vuurde hij traditionele, bop en spirituele solo’s, het publiek in. De vervlechting met Miles spaarzame sound uit die tijd vormde mede de basis voor het totale groepsgeluid. En niet op laatste plaats was het bepalend voor een juiste spanningsboog in de muziek. Kenny Garrett staat al enige tijd rotsvast op eigen benen. Hij heeft parels van albums achtergelaten en al even imponerend als meedogenloos de internationale podia beklommen. Kortom zijn status is onbetwist binnen de Jazz. In een uitpuilend en kolkend Bimhuis kon Kenny Garrett, ondanks de niet aflatende steun van een overwegend enthousiaste schare fans, deze status ditmaal niet waarmaken. Na een aardige start, kort refererend aan de oude meesters Coltrane en Miles, werd het optreden binnen een mum van tijd routinematig en eentonig.
  
  
• MEESTERPIANIST HANK JONES OVERLEDEN
  Afgelopen maandag (17 mei 2010( maakte de manager van Hank Jones bekend dat op zondag 16 mei de meesterpianist zijn laatste adem had uitgeblazen. Door Rene de Hilster "Ik probeer gelijkmatig te spelen," zei Jones met enige bescheidenheid over zijn stijl, die algemeen wordt beschouwd als de handhaving van de hoogste standaard voor het pianospelen binnen de jazz. "Ik neem niet te veel risico, Ik ga niet te ver weg van de melodie en probeer aan de oppervlakte te blijven. Ik wil dat de luisteraar begrijpt wat ik doe en probeer het tegelijkertijd interessant te houden.
  
  
• KONONO NO.1, EEN OPVALLENDE NAAM, EEN OPVALLENDE BAND.
  Bimhuis, Amsterdam - zondag 16 mei 2010 Door Rianne van Wulften met foto's van Fred van Wulften Al 20 jaar lang speelt Konono no. 1 door Kinshasa, de hoofdstad van Congo. Het begon allemaal op het platteland, waar ze voornamelijk de traditionele dansmuziek speelden. Toen Konono no.1 naar de stad wilde trekken om een grotere naam te krijgen ontstond er één probleem: Het geluid van Konono no 1. ging op in het rumoer van de stad, en was er daardoor maar één oplossing; het elektrisch versterken van het geluid. Hierdoor kregen de handpiano's (of hoor ik te zeggen mbira's) allemaal een eigen versterker waardoor er ongewild allerlei storingen en vervormingen ontstonden. Uiteindelijk was dit resultaat geweldig, want deze funky/elektro sound maakt wat Konono no.1 echt is.
  
  
• ROY HAYNES SPEELT NOG STEEDS ALS EEN JONGE GOD
  Door Rene de Hilster met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) Op 13 maart van dit jaar (2010) heeft Roy Haynes de leeftijd van 85 jaar bereikt. De geboortedatum in zijn paspoort zal ongetwijfeld juist zijn maar wie hem bezig ziet en hoort kan dat toch moeilijk geloven. Hij heeft nog steeds zijn crispy sound en zijn “snap crackle” is ook nog steeds intact. Als een danser speelt hij om de beat heen maar ondertussen kan je om zijn time niet heen. ‘Theý called it a ride cymbal, so im riding the damm thing’ zei hij ooit over zijn bijzondere spel op het bekken. Binnen de jazzwereld is Roy Haynes een fenomeen. Hij heeft met iedereen gespeeld en heeft alle ontwikkelingen aan den lijve meegemaakt of was daar zelfs initiator van. Samen met Kenny Clarke, Max Roach, Big Sid Catlett en Art Blakey stond hij aan de wieg van het moderne jazzdrummen. Beboppioniers als Charlie Parker en Bud Powell hadden zijn telefoonnummer uit hun hoofd geleerd. Maar ook meestersaxofonist Lester Young deed vaak een beroep op Roy. In de jaren vijftig kwamen daar optredens en opnames met Thelonious Monk, Stan Getz, Sarah Vaughan en Sonny Stitt bij. In de jaren zestig was hij de vaste vervangen van Elvin Jones in het Coltrane quartet. Toen de fusion zijn intreden deed was Haynes ook in die stijl actief en ook was hij zijdelings te vinden in de meer vrijere vormen. Toch is de bebop hem in het bloed blijven zitten en dat is sinds hij zijn eigen bands leidt goed te horen.
  
  
• JOHN SCOFIELD - KRACHT EN FINESSE SAMENGEBRACHT DOOR ÉÉN MAN!
  Cultuurpodium De Boerderij, Zoetermeer Door Louis Obbens met beeld van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) Het cultuurpodium ‘De Boerderij’ is een podium dat zich, naast het organiseren van Dance-nights, theater en cabaret, in het brede spectrum van de popmuziek begeeft. Hierbij is opvallend genoeg veel ruimte voor fusionmuziek opgenomen. Zo staan er de komende maanden nog optredens gepland van Mike Stern ft Richard Bona, Dave Weckl & Bob Malach, George Duke, Jeff Lorber group ft Will Kennedy, Jimmy Haslip & Eric Marienthal en Robben Ford & Bill Evans. Waarschijnlijk is deze aandacht voor fusion er debet aan dat het Jazz Quartet van John Scofield op het affiche van de Boerderij stond aangekondigd als John Scofield Group. What’s in a Name?
  
  
• VICTOR DÉMÉ BRENGT BIMHUIS TOT LEVEN
  Amsterdam, Bimhuis - 25 april 2010 Door Rianne van Wulften met beeld van Fred van Wulften Mooie pakken, twee gestemde kora’s, en een halve sinaasappel? De bandleden van Victor Démé zijn er helemaal klaar voor. Met een mooi, rustig intro nemen de bandleden je mee naar West-Afrika; BurkinaFaso, waar Victor Démé geboren en getogen is. ”On y va!” roept deze sympathieke man, waaraan het plezier van top tot teen te zien is. De bandleden twijfelen geen moment, en brengen de mandingomuziek gelijk naar voren.
  
  
• NORTH SEA JAZZ 2010 BIED EEN STAALKAART VAN DE HEDENDAAGSE MUZIEK
  Door Rene de Hilster Woensdag 28 april presenteerde North Sea Jazz Festival directeur Jan Willem Luyken vol trots de Line Up voor de 35ste editie van het inmiddels grootste Indoor festival ter wereld. Als headliners een paar opvallende namen dit jaar met als grootste opvaller de altijd wat festivalschuwe Sonny Rollins. Een andere opvallende troef is freejazzpionier Ornette Coleman , dit jaar de Artist In Residence en daardoor dagelijks op het festival te bewonderen. Op popgebied is de aanwezigheid van icoon Stevie Wonder zeker zeer noemenswaardig. Vrijdag 9 juli De eerste festivaldag kent naast een aantal grote namen op crossover/pop gebied zeker ook een aantal namen die menig jazzhart sneller doen kloppen. Eén van die namen is die van klarinettist Buddy DeFranco, hij speelt met het Rein de Graaff trio een set in de Madeira. In diezelfde zaal is Lee Konitz te horen in gezelschap van tenorsaxofonist David Sanchez en een avontuurlijk trio onder leiding van Ethan Iverson.
  
  
• John Scofield Jazz Quartet laat publiek Bimhuis genieten
  Bimhuis, Amsterdam – 19 april 2010 Door Hans Zilverberg met beeld van Fred van Wulften Wie de naam John Scofield hoort, denkt aan een van de grote gitaristen van deze tijd. Samen met Pat Metheny en Bill Frisell vormt Scofield de top drie van de jazzgitaar. John Scofield heeft een geheel eigen stijl en sound ontwikkeld. Zijn meesterlijke improvisaties zitten vol creatieve vondsten. Dat in combinatie met zijn unieke soud maken hem een bijzonder gitarist. Daarnaast straalt hij passie uit en kan hij zelf intens genieten van zijn spel. Kortom, hij is een lust voor het oor. Daar stroomt het elke zaal voor vol en dat was maandagavond in het Bimhuis dan ook niet anders.
  
  
• Cobham, Engel & Noya laten de drums spreken
  Bimhuis, Amsterdam - 17 april 2010 Tekst & beeld door Fred van Wulften (tekst bewerkt door Rene de Hilster) Een avond vol percussie zal niet voor iedereen een natte droom zijn maar voor drumliefhebbers was het smullen op vrijdag 17 april. Maar liefst drie slagwerkers op het podium met als headliner de onvolprezen Billy Cobham. Cobham, bekend van onder andere Miles Davis en Mahavishnu Orchestra, heeft niet alleen een grote naam maar torst ook een meer dan indrukwekkend groot en uitgebreid drumstel met zich mee, natuurlijk voorzien van een dubbele bassdrum. Zijn vakbroeder Rene Engel, die onder andere gespeeld heeft met Mike Stern, Herman brood en Hans Dulfer, heeft een even zo imposante opstelling. De bescheiden ogende percussieset van Nippy Noya lijkt hierbij in het niet te vallen. Dat stond zeker niet in verhouding tot zijn daden, zijn rol was binnen dit trio van cruciaal belang. Al voordat de heren één noot gespeeld hebben ben je eigenlijk al geïmponeerd door de aanblik van de opstelling en kwantiteit van de diverse slagwerkattributen terwijl het echte spektakel nog moet beginnen!
  
  
• AARON GOLDBERG - HOME
  Label: Sunnyside Catalogusnr: SSC1232 Jaar: 2009 Website: www.sunnysiderecords.com Waardering: ** Het is al lang geleden dat de gemiddelde jazzpianist zijn inspiratie bij Bud Powell vandaan haalde. Beboppiano dreigt een ‘lost art’ te worden. De hedendaags actieve pianist haal zijn inspiratie uit de lijn Bill Evans, Keith Jarett, Brad Mehldau en voegt daar nog een flinke scheut klassiek aan toe. Daar is op zich niets mis mee ware het niet dat alle pianisten zo ongeveer hetzelfde klinken.
  
  
• CLAUDIA ACUÑA BAND, MOOIE STEM MAAR MUZIKAAL WEINIG UITDAGEND
  Bimhuis, Amsterdam - 3 april 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Na vele malen aangenaam verrast of juist bevestigd te zijn in live muziek, maakte deze keer teleurstelling van mij meester. Daarvoor was niet alleen de band van Claudia Acuña maar ook de zangeres zelfQA verantwoordelijk. De Chileense zangeres vond aansluiting bij de Jazzmuziek, na aanvankelijk te hebben gekozen voor het zingen van Folk en Pop. Een belangrijke inspiratiebron was ‘The Voice’ Frank Sinatra. Noodzakelijkerwijs trok zij naar New York, na wat verkenningen in haar geboorteland. Binnen de grote jazz gemeenschap van The Big Apple maakte ze snel kennis met Jason Lindner. Ze stond onder het mentoraat van niet de minste zangeressen zoals Abbey Lincoln en Diana Reeves. Ongeveer 5 jaar na haar komst in NYC verscheen, in de jaren 90, haar eerste CD op het Verve label: ‘Wind from the South’. Inmiddels drie releases verder stond zij dan in het Bimhuis. Bij binnenkomst was al vrij snel duidelijk, vanwege het gemis van de vleugel op het podium, dat de op het affiche aangekondigde, Jason Lindner, die avond zou ontbreken. Omtrent de reden werd door de zangeres geen enkele mededeling gedaan
  
  
• DE JAZZ OP THE HAGUE JAZZ 2010
  Jazz op een jazzfestival is minder standaard dan je in eerste instantie zou denken. Grote festivals grossieren graag in bekende namen en als er dan ergens vier maten improvisatie in voorkomt kan het al snel jazz genoemd worden. Dat is zeker ook het geval met The Hague Jazz, de opvolger en kleine broer van het roemruchte North Sea Jazz in Den Haag. Natuurlijk moet er ook geld binnenkomen bij een dergelijke organisatie en in dezen kan men Ruud Wijkniet en zijn organisatie niets kwalijk nemen. Het gaat erom of de programmering in verhouding is en dat is bij de 2010 editie van The Hague Jazz op hoofdlijnen zeker het geval. Door Rene de Hilster Dat Kool & The Gang, Roger Hodgson en Candy Dulfer op 11 & 12 juni de diverse podia in het World Forum Convention Center bestormen is al breeduit in diverse media aan bod gekomen. Wij hier bij JazzPodium.com gaan voor de echte jazz acts. Muziek voor fijnproevers dus. Vrijdag 11 juni Vooral op vrijdag komt de liefhebber van Straight Ahead Jazz goed aan zijn trekken. De Allstar Jazz Jam kan je met een gerust hart links laten liggen, een te hoog fusion gehalte in deze groep en allstars stellen nog wel eens teleur. Nee, ik adviseer u om een kijkje te gaan nemen bij Randy Weston, letterlijk en figuurlijk een pianist van formaat.
  
  
• RAVI COLTRANE WORDT ALSMAAR BETER
  Bimhuis, Amsterdam - 19 maart 2010 Door Rene de Hilster met beeld van Hans Speekenbrink Het lijkt natuurlijk leuk om een beroemde papa te hebben, maar dan is het wel de vraag of het verstandig is om het zelfde beroep als vaderlief uit te gaan voeren. Als dan ook nog je moeder een beroemd muzikant is dan wordt het wel heel moeilijk. Voor Ravi Coltrane heeft het dan ook lang geduurd voordat hij zeker wist dat hij muzikant wilde worden. Toen hij daar, zo’n vijfentwintig jaar geleden uiteindelijk toch voor koos was het natuurlijk zaak voor hem om bij de muziek van zijn zeer beroemde vader weg te blijven. Maar ja, wie in de jazz zijn weg zoekt komt vroeg of laat John Coltrane tegen.
  
  
• CHICK COREA, KURT ELLING, ORNETTE COLEMAN & PAT METHENY HEADLINERS OP GENT JAZZ 2010
  Van 7 juli tot en met 18 juli wordt het Gent Jazz Festival gehouden. Net zoals tijdens de eerdere edities is er een scheiding in de echte Jazz! en de randverschijnselen, de zogenaamde Jazz? dagen met nadruk op het vraagteken. Ook dit jaar weer een mix van grote namen en lokaal talent op de affiche. Kurt Elling komt weer naar Gent, Chick Corea zal met zijn Freedom band (waarin verder Christian McBride, Roy Haynes en Kenny Garrett) acte de presence geven. Verder wordt het podium beklommen door grootmeesters als Stanley Clarke, Gilberto Gil en Ornette Coleman. Van Belgische bodem zullen de Chris Mendoza group, Pierre Vaiana, Steve Houben en uiteraard Toots Thielemans optredens verzorgen. Op de woensdag zal er traditie getrouw worden afgetrapt door de winnaar van Jong Jazz Talent Gent van het vorige jaar. In dit geval het trio De Beren Gieren. Verder zal er die avond een tribute worden gebracht aan Django Rheinhardt, hij zou dit jaar 100 jaar geworden zijn. Norah Jones sluit deze eerste avond af. Net als vorig jaar organiseert het festival gratis toegankelijke jamsessies die elke festivaldag plaatsvinden vanaf half twaalf in de middeleeuwse Trovakelder van het NH Hotel Gent Belfort aan het Gentse stadhuis. Voor verdere informatie kunt u terecht op de site van GentJazz.
  
  
• JEROEN VAN VLIET & SIKEDA IN VOLMAAKTE BALANS: COMPOSITIE EN MUZIKALE UITVOERING!
  Paradox, Tilburg - 2 april 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Op vrijdag 11 juli 2008, om 17:30 in de Madeirazaal, gaf Jeroen van Vliet gevolg aan de opdracht die aan hem was verleend door de jury van de ‘ Compositie-opdracht Northsea Jazz’ en het Muziek Centrum Nederland. Voor deze gelegenheid breidde van Vliet zijn bestaande trio uit met een percussionist, een rietblazer en een cellist. Op basis van zijn ideeën was veel ruimte opengelaten voor improvisatie. Het optreden was niet alleen een daverend succes maar leidde tot het plan om de muziek van dit ensemble op te nemen. De muziek van het gezelschap, dat inmiddels de naam draagt van: ‘Jeroen van Vliet & Sikeda’, werd opgenomen in de zomer van 2009 in Osnabrück. In Paradox stond de muziek, afkomstig van deze CD: ‘Thin Air’ centraal.
  
  
• INVLOEDRIJKE TENORSAXOFONISTEN, THE PLAYERS Of THE HORN THAT BRINGS BODY & SOUL - Deel I
  Door Rene de Hilster Er is geen muziekstijl waarin het kennen van de ‘roots’ zo belangrijk is als in de jazz. Tenorsaxofonist Joe Lovano zei het al: “je kan net zover vooruitzien als je terug kan kijken.” Er is geen heden zonder verleden en alles wat nu wordt gespeeld, komt ergens vandaan. Gedurende de nu bijna honderdjarige jazzgeschiedenis zijn er veel muzikanten actief geweest, maar is slechts een handjevol richtingbepalend geweest. Deze pioniers hebben voor de muzikant van nu het pad geëffend. Opvallend daarbij is dat de echte vernieuwers zich de historie van hun instrument goed eigen hadden gemaakt. Wie een tenorsaxofoon ziet denkt eigenlijk meteen al: “Dat moet jazz zijn.” Nu lijkt dat heel vanzelfsprekend maar de begindagen van de jazz waren nagenoeg saxofoonloos en zeker de tenorsax werd als instrument niet serieus genomen. Heden ten dage is de tenorsax met zijn warme geluid en vele timbres het jazzinstrument waarmee vele gemoedstoestanden zijn op te roepen. Vele protesten hebben er op weerklonken maar ook zijn er heel wat kinderen met de romantische klanken van een tenorsax op de achtergrond verwekt. Het is een instrument wat kan verleiden, betoveren en zelfs afschrikken. De jazz kent vele goede tenorsaxofonisten. Maar er zijn er maar vijf die aan het begin hebben gestaan van grote ontwikkelingen. Vooral de twee saxofonisten van het eerste uur Coleman Hawkins en Lester Young hebben veel pionierswerk verricht en de tenorsax gemaakt tot het jazzinstrument wat het nu is
  
  
• TRYGVE SEIM & FRODE HALTLI, NOORSE MELANCHOLIE EN KLAGENDE MYSTIEK
  Bimhuis, Amsterdam - 26 maart 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Het bijzondere duo Trygve Seim, saxofoon en Frode Halti, accordeon, is maatgevend voor wat er door de memorabele ECM stal wordt voortgebracht. Dit betekent kwalitatief hoogwaardige, vaak Europese, geïmproviseerde muziek, waarin per definitie ook invloeden uit andere genres worden toegelaten. Vaak zijn dit invloeden uit de wereld- of de hedendaagse klassieke muziek. Evenzo goed valt te beargumenteren dat de muziek zich moeilijk laat categoriseren. Het label probeert muzikaal vernieuwend te zijn en de producties zijn origineel, risicovol, sferisch en magisch. Kenmerkend voor het geluid zijn de transparante, pure, bijna kaal aandoende opnamen, de uitmuntende geluidskwaliteit en de vaak minimalistische fotografische hoes-afbeeldingen. Het duo Seim en Halti lijkt uitstekend binnen de ECM filosofie te passen. Het duo is afkomstig uit Noorwegen en de composities zijn grotendeels zelf geschreven. De combinatie van saxofoon en accordeon is op zichzelf al een bijzondere en niet voor de hand liggende combinatie. Het koppel speelde in Amsterdam met name stukken van de in 2007 verschenen CD, Yeraz, waarvan het titelstuk gebaseerd is op Armeense volksmuziek. De eerste set werd geopend met de spaarzame sonore klanken uit de accordeon, eenzaam en dringend, waaraan later het warme tenorgeluid werd toegevoegd. Samensmeltende klanken, beelden oproepend van uitgestrekte verlaten gebieden.
  
  
• GITARIST HERB ELLIS (1921 – 2010) OVERLEDEN
  Zondag 28 maart is gitarist Herb Ellis overleden. De in 1921 in Texas geboren gitarist was vooral onder de indruk van gitaar pioneer Charlie Christian. Diens unieke stijl, verrijkt met een vleugje Texaanse country, is altijd te horen geweest in het spel van Herb. Nog opvallender was zijn ritmische begeleiding. Zijn vier in de maat of juist de accenten en riffs die hij speelde waren altijd zeer strak en swingend. Ook deinsde hij er niet voor terug om zijn gitaar als percussie instrument te gebruiken. Herb Ellis is vooral bekend van zijn samenwerking met pianist Oscar Peterson maar speelde voordat hij met de grote pianist aan de slag ging met een aantal andere bands van naam zoals de Big Bands van Jimmy Dorsey en Glen Gray. In de jaren veertig ontstond het Soft Winds Trio gemodelleerd naar het trio van Nat King Cole (gitaar, piano, bas) en was dus eigenlijk een voorloper van het roemruchte Peterson trio. Het Soft Winds Trio heeft zichzelf onsterfelijk gemaakt middels de collectief gecomponeerde, zeer fraaie, ballad: Detour Ahead. In zijn tijd met Peterson was Herb Ellis veelvuldig in de studio aanwezig voor het Label Verve van Norman Granz. Voor deze unieke producer nam hij, veelal in het gezelschap van Peterson c.s., een serie platen op met zeer vooraanstaande jazzmusici als Stan Getz, Coleman Hawkins, Ben Webster, Dizzy Gillespie, Louis Armstrong, Ella Fitzgerald en Lester Young. Ook was hij regelmatig te vinden in de bezetting van het reizend jazzcircus Jazz At The Philharmonic. Na zijn tijd bij Peterson vindt hij werk bij Ella Fitzgerald. Vanaf begin jaren zeventig werkt hij veel onder eigen naam en in een legendarisch gitaar trio The Great Guitars genoemd met verder Charlie Byrd en Barney Kessel. In de jaren negentig speelt hij weer een tijdje met Oscar Peterson en Ray Brown in een serie reünie concerten. Zijn spel is dan al niet meer wat het was en moet er een drummer aanschuiven om de boel aan de gang te houden. De samenwerking met Ray Brown kent een veel hogere frequentie en de heren zijn dan ook in vele bezettingen samen te bewonderen. Van duo tot de Gene Harris Big Band. Dat orkest ging trouwens in die jaren nog als de Philip Morris Big Band door het leven. De laatste jaren was het rustig rond Herb Ellis en leek hij niet meer op te treden. Herb Ellis is gestorven aan de gevolgen van Alzheimer en is 88 jaar oud geworden.
  
  
• VEELZIJDIGHEID IS TROEF OP JAZZ MAASTRICHT MASTERS
  Jazz Maastricht Masters, 19 & 20 maart 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Maastricht heeft zich duidelijk ten doel gesteld een prominente plaats in te nemen binnen het culturele spectrum dat Nederland rijk is. Vanwege haar ligging strekt dat zich uit tot samenwerking met partners in de Euregio. Het is evident dat de Bourgondische stad aan de Maas een groot en divers achterland heeft die zich cultureel kan binden. Overigens gaat de ambitie verder. De ontwikkeling van het aantrekkelijke leef-en cultuurklimaat moet niet alleen leiden tot een definitieve culturele plek van niveau in Europa, maar is een serieuze gooi om in 2018 Europa’s Culturele Hoofdstad te worden. Concerten, festivals en educatieve programma’s zijn hierin de sleutel. Het Jazzmaster Maastricht beoogt de Jazz in Maastricht meer ‘smoel‘ te geven. Over het concept is goed nagedacht. In de risicovolle programmering was ruimte voor zowel Amerikaanse als Europese topbezettingen, gearriveerde wereldmuziek, jonge aanstormende talenten vanuit de Euregio, een eigen productie van het Conservatorium Maastricht en licht muzikaal entertainment tijdens de pauzes. De vrijdagavond was op voorhand de meest uitgesproken avond van het festival. Dit alles door toedoen van de Noorse trompet-vernieuwer Nils Petter Molvear, die in zijn geëigende fusion een verbinding legt tussen Jazz, ambient, house en elektronica, en gitaarlegende in wording Kurt Rosenwinkel, die ditmaal binnen een trio-verband een nieuwe dimensie probeert toe te voegen aan de gitaarmuziek.
  
  
• SFJAZZ COLLECTIVE LAAT WEIINIG RUIMTE VOOR HET INDIVIDU
  Bimhuis, Amsterdam - donderdag 18 maart 2010 Door Rene de Hilster met beeld van Fred van Wulften Het SFJazz collective is een allstar groep die jaarlijks een concert geeft in San Fransisco met aansluitend een tournee. De groep is in 2004 door saxofonist Joshua Redman op poten gezet en is sindsdien in wisselende bezettingen te bewonderen. In de line-up hebben door de jaren heen een aantal grootheden uit de hedendaagse jazzscene plaatsgenomen zoals Joe Lovano, Dave Douglas, Bobby Hutcherson en de al eerder genoemde Joshua Redman. Hiermee is meteen het misverstand uit de weg geruimd dat de leden uit San Francisco zouden komen of daar nu woonachtig zouden zijn. Het grootste deel van de bezetting woont vooral in New York en omstreken. Bij elke jaarlijks samenzijn neemt het SFJazz collective muziek van een jazzcomponist onder de loep. Al eerder waren John Coltrane, Thelonious Monk, Herbie Hancock, McCoy Tyner en Wayne Shorter aan de beurt. Dit jaar was er collectief gekozen voor Horace Silver. Zijn muziek en nieuwe composities van diverse bandleden stonden centraal tijdens de tour van het SF Jazzcollective.
  
  
• SFJAZZ COLLECTIVE BRENGT BIMHUIS HOGERE WISKUNDE
  Bimhuis, Amsterdam - woensdag 17 maart 2010 Door Job Groot met beeld van Fred van Wulften De all-star-band met knappe muzikale koppen trekt het Bimhuis redelijk vol. Onder het publiek bevindt zich hier en daar een bekende Nederlandse jazzmuzikant. Dat belooft wat. De formatie eert met dit project gigant Horace Silver, door zijn stukken met nieuwe arrangementen te vertolken en nieuwe stukken in deze stijl aan het repertoire toe te voegen. Iedereen in het gezelschap komt aan bod met een arrangement of eigen original. De avond start enigszins plichtmatig en mat. De mannen zijn zwaar geconcentreerd en zullen vanavond niet uitblinken qua performance. De herkenbare Silver-style dwarrelt over het podium; melodisch hoekig, wisselende ritmepatronen, spannende, percussieve blaasarrangementen en lange solo’s.
  
  
• VAN MERWIJKS MUSIC MACHINE & MANOU GALLO VERWARMEN HET BIMHUIS.
  Bimhuis, Amsterdam - donderdag 11 maart 2010 Door Job Groot met beeld van Fred van Wulften In een half gevuld Bimhuis treedt meester-slagwerker Lucas van Merwijk aan met zijn nieuwste Music Machine Project. Twee Afrikanen, een Duitser en twee Nederlanders vormen samen een dampend gezelschap. Zeer aanstekelijk aangevoerd door Manou Gallo die haar basgitaar laat ronken en klepperen en zo de zich herhalende Afrikaanse melodieën voorziet van een funky en bluesy basis.
  
  
• INVLOEDRIJKE MUZIKANTEN: GIVE THE DRUMMER SOME DEEL III
  Door Rene de Hilster De komende tijd zal op JazzPodium een reeks muzikanten de revue passeren die voor de jazz van ongelofelijk grote betekenis zijn geweest. De eerste drie afleveringen zijn gewijd aan de slagwerkers. De vorige aflevering eindigde bij drumbeest Tony Williams, in deze derde aflevering staan de hedendaagse drummers centraal. Jack deJohnette (1942) Het is een kleine stap van Tony Williams naar diens opvolger bij Miles: Jack DeJohnette. De uit Chigago afkomstige Jack deJohnette is van huis uit pianist. Als drummer werd hij vooral geïnspireerd door de, vooral in Chigago, legendarische maar weinig gehoorde drumlegende Ike Day maar ook Roy Haynes was van invloed op de jonge Jack.
  
  
• JAZZ MAASTRICHT MASTERS VRIJDAG 19 & ZATERDAG 20 MAART
  Door Louis Obbens Theater aan het vrijthof In Nederland wellicht onderbelicht, maar Maastricht heeft wel degelijk een Jazz cultuur. In historisch perspectief valt het op dat Maastricht een serieuze gooi heeft gedaan om begin jaren negentig, naast het NSJ, een bestaansrecht van een internationaal Jazzfestival op te bouwen. Op dit MECC Jazz festival prijkte destijds, onder andere, op het affiche: Miles Davis, Dizzy Gillespie, Joe Henderson en Branford Marsalis. Ook Sonny Rollins speelde in 1996, tijdens de ‘Music Nights Maastricht’, in een tent op het Vrijthof, de boel helemaal plat in een legendarisch optreden. Meer recent en op kleine schaal programmeert het specialiteitencafe Thembi, jazz en geïmproviseerde muziek. Thembi participeert ook elk najaar in de organisatie van de Jazz -Promenade. In dit kader vinden op verschillende locaties jazzconcerten plaats in de stad aan de Maas. Als een ware apotheose van het internationaal cultuurfestival ‘TijdensTefaf’ presenteert Jazz Maastricht elk voorjaar een internationaal festival. Dit kalenderjaar, op vrijdag 19 en zaterdag 20 maart, vindt de achtste editie van de Jazz Maastricht Masters plaats. De organisatie beoogt met dit relatief kleine festival een brug te slaan tussen internationaal gearriveerde jazzcoryfeeën en een keur van artiesten uit de Euregio rondom Maastricht. De Jazzmasters 2010 Vrijdag 19 maart Op vrijdag brengen de jonge talenten van het Pablo Held piano-trio(D) in de DSM zaal energieke, avontuurlijke en bij vlagen experimentele muziek. Aansluitend hierop speelt, in de Papyruszaal, het trio van Nils Petter Molvaer. De Noorse trompettist en componist zoekt vanaf het begin van zijn loopbaan naar de verbinding tussen jazz, ambient, house en elektronica en rijgt deze aan elkaar tot diepliggende ‘soundscapes’. Volgens de organisator is het hoogtepunt van de vrijdag het optreden van gitaarvirtuoos Kurt Rosenwinkel en zijn Standards trio (USA). Naast de grotere bezettingen waarin Rosenwinkel acteerde, vaak met blazers, bestaat zijn laatste project uit intieme, akoestisch aandoende stukken. De geroutineerde jazzdiva Sheila Jordan (USA) staat met het jonge Duits talent Sabine Kühlich in de Bovenzaal. De ontmoeting van twee generaties van zangeressen, slaan bijna letterlijk de brug tussen Amerika en Europa in een mix van Swing, Bebop en Modale muziek. Zaterdag 20 maart Op zaterdag presenteert Jazz Maastricht het Jean-Luc Ponty & Wolfgang Dauner Duo. Deze pioniers op elektrische viool en piano in het jazzrock genre brengen een intiem concert op het hoofdpodium. De avond krijgt een twist met de humor en het speelplezier van het duo Musica Nuda (It) en talent van het Conservatorium Maastricht brengt volgens traditie een thematische voorstelling. Het optreden van de Afrikaanse bassist en zanger Richard Bona (Kameroen) moet het hoogtepunt van de zaterdag vormen. Als muzikant en componist staat hij al jaren aan de internationale top. De door Jaco Pastorius geïnspireerde basgitarist legt zich, door zijn aansprekende zang, steeds meer toe op dromerige sfeervolle wereldmuziek! Voor meer info en kaartverkoop kijk op http://www.jazzmaastricht.com
  
  
• JAZZ & SOUNDS, EEN NIEUW GENTS FESTIVAL
  Vanaf 2010 slaan Muziekcentrum De Bijloke, Kunstencentrum Vooruit, Gent Jazz Festival, Hogeschool Gent Conservatorium en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) de handen in elkaar voor een nieuw initiatief: het Jazz & Sounds festival. Het festival legt de nadruk op de veelzijdigheid van actuele muziek. De eerste editie zal plaatsvinden van 22 tot 28 maart 2010. Binnen het profiel van Jazz & Sounds zullen improvisatie en creatie ruimschoots aan bod komen. Er worden bruggen geslagen tussen jazz, hedendaagse muziek, klassiek, alternatieve rock, elektronische muziek, geïmproviseerde muziek, niet westerse muziek… Het festival biedt geen lineair verloop van concerten maar een organisch geheel per dag waarbij verschillende concerten en voorstellingen kunnen samenvallen. Bezoekers zullen keuzes moeten maken in het programma of zich laten leiden en verrassen door het moment.
  
  
• BASSIST HEIN VAN DE GEYN STOPT MET SPELEN
  Het is mooi geweest, hij gooit de handdoek in de ring en gaat iets anders doen. De veelgevraagde bassist, leraar en producer houdt er mee op om in Zuid-Afrika, in de buurt van Kaap de Goede Hoop, een nieuw bestaan op te bouwen. Hein is er niet rouwig om en is opgetogen om deze nieuwe start te maken. Een “guesthouse” wil hij gaan bouwen en beheren. Een andere omgeving, een ander ritme en een nieuwe uitdaging.
  
  
• REMBRANDT FRERICHS: WIJSGEER ONDER DE JAZZPIANISTEN
  Bimhuis, Amsterdam - 17 februari 2010 Tekst & Beeld door Jurjen Donkers Pianist Rembrandt Frerichs en zijn kwartet presenteerden afgelopen woensdag in het Bimhuis het eerste deel van hun tweedelige cd-project ‘Ordem e Progresso’. Het is een titel die evengoed typerend is voor Rembrandt’s algehele muzikale aanpak : een concert van hem, en ieder liedje op zich, kenmerken zich door een heldere opbouw, waarin langzaamaan naar een veelal lyrisch hoogtepunt wordt toegewerkt. Dat maakt een optreden van deze man tot een fascinerend geheel. Hij neemt de luisteraar mee op ontdekkingtocht langs zijn oosterse en westerse muzikale inspiratiebronnen, puttend uit zowel eeuwenoude tradities als bijvoorbeeld ook Beatles-repertoire. Rembrandt zoekt de grenzen van het jazzgenre op, of beter gezegd: hij overstijgt die grenzen, en laat zo een heel eigen en onderscheidend geluid horen. Dat geluid lijkt ook steeds meer beïnvloed te worden door een van zijn niet-muzikale bezigheden: de filosofie. Hij bezoekt en speelt ook regelmatig op filosofische symposia, leest de werken van wijsgeren uit het heden en verleden. In dagblad Trouw zei hij hierover onlangs ondermeer: ‘Filosofie dwingt je helder te denken. Een lucide geest heeft overzicht. Zo kan ik heel intuïtief blijven spelen en improviseren zonder daarin voorbij te razen aan wat ik met mijn muziek wil communiceren’.
  
  
• VIRTUOOS DR. LONNIE SMITH GEEFT JAZZ ORCHESTRA OF THE CONCERTGEBOUW ALLE RUIMTE.
  Bimhuis, Amsterdam – 25 februari 2010 Door Hans Zilverberg met beeld van Job Groot Dr. Lonnie Smith is in Nederland om een drietal concerten te geven samen met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Na een eerste concert in CineMec te Ede was nu het Bimhuis aan de beurt. Op 16/17 jarige leeftijd stond Lonnie Smith al verlekkerd naar een Hamond B-3 orgel te kijken. Hij wilde laten horen wat hij uit zo’n Hammond orgel kon halen en vestigde al gauw de aandacht van George Benson en Lou Donaldson op zich. Hij ontwikkelde een eigen stijl op zijn Hammond B-3 waarin allerlei jazzstijlen zijn terug te vinden. De opening van de 1e en 2e set was voor het Jazz Orchestra of the Concertgebouw met nummers van hun nieuwste cd Blues for the Date die tijdens een concert van het JOC op dinsdag 16 maart in Paradiso gepresenteerd zal worden. De 18 man sterke Bigband onder leiding van orkestleider Henk Meutgeert zette een stevig swingend nummer neer waarmee zij normaal een concert beëindigen. De toon was gezet voor de rest van de avond, swingende funk, blues en soul jazz nummers met veel ruimte voor solowerk van begaafde musici.
  
  
• ARCHIE SHEPP QUARTET BEZORGT VEEL KIPPENVEL MOMENTEN
  Bimhuis, Amsterdam - zondag 21 februari Door Rene de Hilster met beeld van Louis Obbens Archie Shepp is een gedreven muzikant die, als hij er zin in heeft, een overdonderende performance kan neerzetten. Met zijn energie en overtuigingskracht weet hij je dan goed te raken en neemt deze jazzmeester je mee op een muzikale reis vol kippenvelmomenten. Het enige dat je dan nog kan doen is geboeid luisteren en je overgeven aan de kracht die de man tentoon spreidt. De Bimhuis bezoekers die er de 21ste februari bij waren hadden dan ook weinig keus dan zich over te geven aan de muzikale krachten van deze zeer gedreven muzikant die behalve veel muziek ook nog een boodschap te verkondigen had.
  
  
• JORIS POSTHUMUS QUARTET, PUBLIEKSMUZIEK MET EEN DUBBELE GELAAGDHEID!
  Paradox, Tilburg - vrijdag 19 februari 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Een onstuimige wervelwind teisterde de nok en de fundamenten van het oude Paradox. Verantwoordelijk voor deze energetische en muzikale orgie was het ‘Tilburgse‘ quartet van de altist en naamgever van de band, Joris Posthumus. De presentatie van zijn debuut CD ‘The Abyss’ vormde de aanleiding voor dit feestje.
  
  
• INVLOEDRIJKE MUZIKANTEN: GIVE THE DRUMMER SOME DEEL II
  Door Rene de Hilster De komende tijd zal op JazzPodium een reeks muzikanten de revue passeren die voor de jazz van ongelofelijk grote betekenis zijn geweest. De eerste drie afleveringen zijn gewijd aan de slagwerkers. In deze tweede aflevering staan de drummers uit de bebop en de hardbop periode centraal. Art Blakey (1917 – 1991) Blakey was DE drummer uit de begindagen van de hardbop en is vooral bekend als leider van The Jazz Messengers, een groep die hij decennia lang heeft geleid en waaruit heel veel jazztalent is voortgekomen. Met al dat aanboren van nieuw talent zou je bijna vergeten dat Art Blakey ook nog een zeer spraakmakende drummer was.
  
  
• LOU DONALDSON – A CROWD PLEASER OP HERHALING
  Bimhuis, Amsterdam - zondag 14 februari 2010 Door Rene de Hilster met foto's van Fred van Wulften “Music washes away the dust of everyday’s life” zei Art Blakey meerdere keren tijdens zijn optreden. Of “Take off your shoes and have a ball” was ook een gevleugelde uitspraak van de drummeester. Altsaxofonist Lou Donaldson heeft beide uitspraken ter harte genomen en begreep dat je met het maken van feel good music een betere boterham zou verdienen dan met het spelen van de door hem zeer geliefde bebop. Geen moeilijke muziek dus bij een Donaldson concert, wel hapklare brokken herkenbaarheid met een groot meezinggehalte.
  
  
• OVERROMPELENDE JAZZGITARIST PAT METHENY CENTRAAL IN ZIJN EIGEN UNIVERSUM
  Door Francis Broekhuijsen met foto's van Hans Speekenbrink. Naar aanleiding van zijn onlangs uitgebrachte c.d. Orchestrion, toert Pat Metheny uitgebreid door Europa om drie keer Nederland aan te doen. Donderdag 11 februari stond hij met zijn gelijknamige solo project in het Concertgebouw te Amsterdam. Een bijzonder en ambitieus project. Tijdens dit optreden staat Pat Metheny ruim anderhalf uur alleen op het toneel omgeven door tientallen instrumenten die, als door een wonder, zijn uiterst complexe composities ten gehore zullen brengen. Geen enkele muzikant, behalve Metheny zelf, is er te zien. Toch spelen de instrumenten als door een onzichtbare hand. Dit is Orchestrion. Pat Metheny, vooral bij het grote publiek bekend door zijn hit met David Bowie ‘This is not America', is een zeer getalenteerd jazz gitarist en constant opzoek naar vernieuwingen. Zowel in zijn spel, klankkleur als in zijn benadering van zijn instrument en de mogelijkheden hiermee. Orchestrion is een logisch gevolg van zijn nimmer aflatende zoektocht. Hij heeft gespeeld met de grote namen uit de jazz wereld zoals Chick Corea, Jaco Pastorius en Ornette Coleman en toerde over de wereld met zijn Pat Metheny Group. Nu dus solo in het Concertgebouw. Lees verder op cultuurpodium.nl
  
  
• DANS LES ARBRES, INDRINGEND MAAR INGETOGEN
  Paradox, Tilburg - 10 februari 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Vooraf mag worden geconcludeerd dat het boeken van de formatie Dans les Arbres van een avontuurlijke en gewaagde keuze getuigd. De band bestaat uit de Noren Ivar Grydeland op elektrische gitaar, banjo en Scruti-doos, Christian Wallumrød op piano en harmonium, Ingar Zach op bas, drum en percussie, en de Fransman Xavier Charles op klarinet en mondharmonica. De muziek laat zich lastig definiëren en brengt dan ook een volstrekt uniek concept binnen de geïmproviseerde muziek. De impressionistische soundscapes en fascinerende composities van dit Frans-Noorse kwartet laveren tussen jazz, hedendaagse klassiek en ambient
  
  
• EEF ALBERS/KOOS WILTENBURG QUINTET, DESERVING WIDER RECOGNITION!
  Paradox, Tilburg - 5 februari 2010 Tekst & Beeld door Louis Obbens Terwijl de gitaar een bijzondere aantrekkingskracht heeft is het opvallend dat ik, gedurende meerdere decennia aan jazzoptredens, Eef Albers nog nooit heb zien optreden. Dit was een uitgelezen kans om de bijna 60 jarige gitarist in combinatie met het Koos Wiltenburg kwintet in Paradox aan het werk te zien. De slechts in kleine kring bewonderde Albers, waarvan velen zelf gitaar spelen, staat al jarenlang niet meer in het middelpunt van de belangstelling. In het verleden was Albers, samen met Philip Catharine, tijdelijk de opvolgers van Jan Akkerman in de superformatie Focus. Hij speelde met John Lee, Gerry Brown, Bobby Malach, Stanley Clarke en Simon Philips. Albers heeft in zijn carrière een zeer bescheiden solo-oeuvre opgebouwd waaronder Blue Capricorn (1977) en Pyramids (1987). Momenteel is hij vaste speler in het Metropole orkest en is (gast) docent aan twee Nederlandse conservatoria.
  
  
• Amazon's 100 Greatest Jazz Albums of All Time
  The 100 Greatest Jazz Albums of All Time 1. The Shape Of Jazz To Come by Ornette Coleman 2. A Love Supreme by John Coltrane 3. Bird And Diz by Dizzy Gillespie 4. Kind Of Blue by Miles Davis 5. Ella and Louis by Ella Fitzgerald 6. Getz/Gilberto by João Gilberto 7. Concert By The Sea by Erroll Garner 8. The Black Saint And The Sinner Lady by Charles Mingus 9. Speak No Evil by Wayne Shorter 10. Straight, No Chaser by Thelonious Monk
  
  
• INVLOEDRIJKE MUZIKANTEN: GIVE THE DRUMMER SOME DEEL I
  Door Rene de Hilster Er is geen muziekstijl waarin het kennen van de ‘roots’ zo belangrijk is als in de jazz. Tenorsaxofonist Joe Lovano zei het al: “je kan net zover vooruitzien als je terug kan kijken.” Er is geen heden zonder verleden en alles wat nu wordt gespeeld, komt ergens vandaan. Gedurende de nu bijna honderdjarige jazzgeschiedenis zijn er veel muzikanten actief geweest, maar is slechts een handjevol richtingbepalend geweest. Deze pioniers hebben voor de muzikant van nu het pad geëffend. Opvallend daarbij is dat de echte vernieuwers zich de historie van hun instrument goed eigen hadden gemaakt. De komende tijd zal op JazzPodium een reeks muzikanten de revue passeren die voor de jazz van ongelofelijk grote betekenis zijn geweest. De eerste drie afleveringen zijn gewijd aan de slagwerkers. In deze aflevering staan de drummers uit de beginjaren centraal.
  
  
• DAVid LIEBMAN – LIEB PLAYS WEILL
  Label: Daybreak Catalogusnr: DBCHR 75439 Jaar: 2009 Website: www,challenge.nl Waardering: **** Saxofonist David Liebman is een druk baasje. Niet alleen in zijn spel heeft hij veel noten op zijn zang ook op het podium en in de studio doet hij regelmatig van zich spreken. Liebman houdt zich graag bezig met de muzikale erfenis van John Coltrane en brengt in vele soorten bezettingen de muziek van deze gigant voor het voetlicht. Voor het Nederlandse Daybreak label wijkt hij van zijn Coltrane programma af en belicht hij de muziek van twee componisten. Al eerder was de muziek van Alec Wilder aan de beurt, zijn laatste CD is gewijd aan composities van Kurt Weill.
  
  
• JOHN ESCREET LIJKT OP ZOEK NAAR DE JUISTE RICHTING.
  Bimhuis, Amsterdam - vrijdag 15 januari 2010 Door Rene de Hilster met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) Voor de weggebruiker zijn er tegenwoordig vele verschillende navigatiesystemen beschikbaar. Voor wie zijn weg zoekt in het veelzijdige muzikale landschap is er echter niet zoiets. De muzikant moet het helemaal zelf uitzoeken daarbij geholpen door de iconen van weleer, de medemusici en de luisteraar. Zo’n zoektocht kan, en moet, je hele leven duren want altijd is er wel iets nieuws te ontdekken. Een dergelijke muzikale reis kan mooie muziek opleveren maar wil ook wel eens doorslaan. Bij het Bimhuis concert van het John Escreet Project gebeurde dat laatste en dit resulteerde in een onevenwichtige performance waarin weinig mooie noten de revue passeerden.
  
  
• MR TASTE IS NIET MEER
  Woensdag 13 januari j.l. overleed drummer Ed Thigpen, door vele muzikanten Mr Taste genoemd. Ed Thigpen werd vooral bekend als drummer van het Oscar Peterson trio waarin hij van 1959 tot en met 1965 actief was. Thigpen was de opvolger van gitarist Herb Ellis, deze laatste was volgens Peterson en Ray Brown niet te vervangen en viel de keuze op een drummer. Thigpen was trouwens niet de eerste drummer in het Oscar Peterson trio, die rol was weggelegd voor Percy Brice, die heeft echter maar een blauwe maandag met het roemruchte trio gespeeld. Met het Peterson trio heeft Ed Thigpen vele platen gemaakt, een keur aan artiesten begeleid en de hele aardbol rond getoerd. Na zijn periode bij Peterson doet hij wat freelance werk en schuift van 1967 tot en met 1972 aan in het begeleidingstrio van Ella Fitzegerald dat die dagen onder leiding staat van pianist Tommy Flanagan.
  
  
• VPRO/Boy Edgar Prijs 2010 voor Anton Goudsmit
  Persberich met foto's van Hans Speekenbrink (klik voor vergroting) De VPRO/Boy Edgar Prijs 2010 is toegekend aan gitarist, componist en bandleider Anton Goudsmit. De prijs, de belangrijkste in Nederland op het terrein van de jazz en geïmproviseerde muziek, bestaat uit een plastiek van Jan Wolkers en een geldbedrag van €12.500,-. De VPRO/Boy Edgar Prijs 2010 wordt maandag 26 april 2010 uitgereikt tijdens een feestelijk programma in het Bimhuis te Amsterdam. VPRO radio zendt de prijsuitreiking (van 20:00 t/m 24:00 uur) live uit op Radio 6 én als videocast op het internet: http://vprojazzlive.radio6.nl. Van mei 2010 t/m 16 januari 2011 maakt Anton Goudsmit een landelijke tournee met zijn band The Ploctones.
  
  
• Lage Lund Will Virson Quartet, een gure winteravond
  Door Harm Tiddens met foto's van Rosaria Macri (klik voor vergroting) Zaterdagavond gevoelstemperatuur -14 Oc glibberend en glijdend naar Lantaren venster voor het Lage Lund Will Virson Quartet. Eigenaardige polder naam! Suggereert dat er nog uitgemaakt moet worden wie de kapiteitn op het schip moet zijn. De website van Lantaren Venster legt uit dat gitarist Lage Lund wereldwijd faam heeft verworven doordat hij in 2005 de prestigieuze Thelonious Monk International Jazz Competition heeft gewonnen. Over de altsaxofonist Will Vinson dat deze nu ‘Englishman in NY’ is. Het concert begon een kwartiertje later en zonder Vinson omdat deze door weersomstandigheden te laat was geland. Dus trio in plaats van ‘quartet’.
  
  
• Keyon Harrold - Introducing
  Label: Criss Cross Jazz Catalogusnr: Criss 1319 CD Jaar: 2008 Website: www.crisscrossjazz.com Waardering: **** Het tweede grote MIles Davis quintet (die versie met Shorter, Hamcock, Carter & Williams) was en is voor vele muzikanten nog altijd een grote bron van inspiratie. Ook de hier door Criss Cross geïntroduceerde trompettist Keyon Harrold steekt zijn bewondering voor dit illustere vijftal niet onder stoelen of banken.
  
  
• SEAMUS BLAKE - BELWETHER
  Label: Criss Cross Jazz Catalogusnr: Criss 1317 CD Jaar: 2008 Website: www.crisscrossjazz.com Waardering: **** Een groovende ritmesectie die direct naar het starten van de cd de speakers uit spettert. Dat noem ik nog eens een veelbelovend begin. De hele uitvoering van John Scofiels’s Dance Me Home mag er touwens zijn. Overtuigend solowerk, een heavy groove en een sterk arrangement. Seamus Blake kan zich geen betere openingstrack voor een cd wensen.
  
  
• COLEMAN HAWKINS - LIVE IN 62 & 64
  Label: Jazz Icons Catalogusnr: 2.119020 Jaar: 1962 & 1964 Website: www.jazzicons.com Waardering: ***** De jazzliefhebber die tijdens of na de jaren zestig is geboren heeft het live aanschouwen van een groot aantal jazzpioniers moeten ontberen. Iconen als John Coltrane, Charlie Parker, Lester Young en Coleman Hawkins kent de liefhebber alleen maar van de plaat cq cd. Gelukkig komen er zo nu en dan beeldopnamen op de markt die heden ten dage via de DVD tot ons komen. Niet alles wat wordt uitgebracht is van uitstekende kwaliteit en vaak wordt onder verschillende noemers hetzelfde materiaal verkocht door een willekeur aan labels. Maar gelukkig is daar ook de serie Jazz Icons, zij brengen goed verzorgde producties waarbij de informatie klopt, het beeld en geluid is opgepoetst en, last but not least, de opnamen van significante betekenis zijn binnen het jazzidioom. Onlangs bracht Jazz Icons de vierde serie op de markt. Ook in deze serie weer een aantal mooie opnamen die menige jazzverzameling kunnen verrijken.
  
  
• STRANGER THAN PARANOIA 17, UPPER & DOWNERS, DEEL 1: THE UPPERS
  Tilburg - December 2009 Tekst & Beeld door Louis Obbens Een maand voor de 17e editie van het spannende improvisatie festival ‘Stranger than Paranoia’ zijn de voorlopige gemeentelijke plannen rondom het Veemarktkwartier in Tilburg bekend geworden. De ontwikkeling van de creatieve bedrijvigheid gecombineerd met instituties op het gebied van de kenniseconomie, waar ook mogelijk Paradox deel van uit zou kunnen maken, is toe aan een nieuwe up-date. Daar waar in een eerder stadium een nieuwe concertzaal voor Paradox, in samenwerking met Mundial Productions, aan de orde was, liggen er nu aangepaste plannen. Zo wordt het inmiddels landelijk bekende Midi-theater opgenomen in die plannen. De exploitatie van het Veemarktkwartier laat op dit moment zien dat deelname van Paradox binnen het cluster waarschijnlijk ingeruild gaat worden voor commerciële activiteiten. Paradox zou dan voorlopig op de huidige plek blijven, terwijl het podium, dankzij het voortreffelijke aanbod, om bouwkundige vernieuwing vraagt. Zo verdient het STP festival met ‘smoel’ en gewaagde programmering ook een betere locatie dan de huidige. De eerste alternatieve locatie, het uit meerdere zalen bestaande ‘Cinecitta’ wordt overigens al gesuggereerd. Wellicht dat het STP dan een aankondiging krijgt in een van de twee glossy jazz magazines die Nederland rijk is. Een omissie van de eerste orde! Ook in de 17e editie werd een keur aan internationale en nationale topmuzikanten aangevoerd in vaak verrassende combinaties in een mix van Jazz, Cross-over, Funk, Soul en Wereldmuziek. Zeker in Paradox was de publieke belangstelling groot. 24 december De openingsdag, waarin programmeur Paul van Kemenade traditioneel in verschillende samenstellingen opent, bracht de eerste teleurstelling. Het duo optreden, tussen de altsaxofonist en cellist Ernst Reijsiger, waar veel bezoekers reikhalzend naar hadden uitkeken, kwam te vervallen. Dit vanwege het heuglijke feit dat Reijsiger, daags voor het geplande optreden, vader was geworden. Paul van Kemenade vulde deze leemte met de oudgedienden Palinckx en Palinckx. Het gemis van Reijsiger weerhield van Kemenade er niet van de speciaal geschreven compositie ‘de reiziger’, in een andere samenstelling, te laten horen. Hierna volgde twee ‘oldies’. De vertolkingen waren opvallend rustig van aard, romantisch of triest, maar het heilige risicovolle vuur ontbrak.
  
  
• STRANGER THAN PARANOIA 17, UPPER & DOWNERS, DEEL 2: THE DOWNERS
  Tilburg - December 2009 Tekst & Beeld door Louis Obbens 30 december Tot de 30e december kende het STP als vanouds verrassingen, nieuwe kennismakingen, creatieve muziek en risicovolle keuzes uit de nationale en internationale wereld van de geïmproviseerde muziek. De laatste avond in 013 ging het andermaal grotendeels mis. De publieke belangstelling was dramatisch laag. Het programmeren van groepen die het grotere publiek moeten trekken en een stimulans moet om ze kennis te laten maken met impro-muziek heeft gefaald. En er komt nogal wat subsidie aan te pas! Nu is dat laatste voor het voortbestaan van de kunsten natuurlijk onontbeerlijk en billijk. In dit geval lijkt een gedegen evaluatie op zijn plaats hoewel het publiek inmiddels al heeft geantwoord.
  
  
• DR LONNIE SMITH – THE ART OF ORGANIZING
  Label: Criss Cross Jazz Catalogusnr: Criss 1318 CD Jaar: 1993 Website: www.crisscrossjazz.com Waardering: **** Als je deze deze schijf in één woord wilt samenvatten dan is VET het eerste wat bij mij opkomt. Alles is namelijk vet aan deze plaat; de grooves, de sound en natuurlijk het spel van hammond B3 guru Dr Lonnie Smith himself. Liefhebbers van vernieuwende klanken hoeven niet verder te lezen want dit is een orgelplaat volgens het oude recept.
  
  
• MONK’S CASINO, EEN BOEIENDE REIS DOOR DE WERELD VAN THELONIOUS MONK
  Lanteren/Venster, Rotterdam - 19 december 2009 Door Harm Tiddens met beeld van Rosaria Macri (klik voor vergroting) Op 19 december trad Monk’s Casino in Lantaren/Venster op voor naar schatting 30 man publiek. Waar was jazzminnend Rotterdam? Misschien te koud buiten, of vind men Monk te moeilijk? Bassist Jan Roder gaf me de verklaring terwijl hij een jointje rolde na het optreden. ‘De verklaring is dat zo vlak voor de kerst mensen het te druk hebben met het maken van ruzie over welke kerst cadeaus er gegeven moet worden.’ Was u niet bij de 30 aanwezigen, dan kunt u nu spijt hebben de kerst perikelen te hebben verkozen boven het bruisende concert van het enigszins gestoorde vijftal! In een anderhalf uur durende set hebben ze 1/3 van het oeuvre van Monk ten gehore gebracht, en hoe.
  
  
• MONK’S CASINO, EEN BOEIENDE MUZIKALE REIS DOOR DE WERELD VAN THELONIOUS MONK
  Lanteren/Venster, Rotterdam - 19 december 2009 Door Harm Tiddens met beeld van Rosaria Macri (klik voor vergroting) Op 19 december trad Monk’s Casino in Lantaren/Venster op voor naar schatting 30 man publiek. Waar was jazzminnend Rotterdam? Misschien te koud buiten, of vind men Monk te moeilijk? Bassist Jan Roder gaf me de verklaring terwijl hij een jointje rolde na het optreden. ‘De verklaring is dat zo vlak voor de kerst mensen het te druk hebben met het maken van ruzie over welke kerst cadeaus er gegeven moet worden.’ Was u niet bij de 30 aanwezigen, dan kunt u nu spijt hebben de kerst perikelen te hebben verkozen boven het bruisende concert van het enigszins gestoorde vijftal! In een anderhalf uur durende set hebben ze 1/3 van het oeuvre van Monk ten gehore gebracht, en hoe.
  
  
• AL FOSTER QUARTET – JAZZ DIE NOOIT ZAL VERVELEN
  Bimhuis, Amsterdam - 12 december 2009 Door Rene de Hilster met beeld van Fred van Wulften (klik voor vergroting) Er zijn van die muzikanten waar je niet genoeg naar kan luisteren. Drummer Al Foster is daar één van. Zaterdagavond 12 december stond hij weer op het Bimhuispodium. Weer? Jazeker want op 26 september was hij ook al te bewonderen op de bühne van Neerlands mooiste jazztheater. Foster was er zelf ook verbaasd over. “I'm surprised we're back so soon” zei hij met enige schroom. “I didn't expect to see such a crowd again” Nu was het wel een stuk rustiger als tijdens zijn eerste optreden van dit jaar maar leeg was het zeker niet.
  
  
• MONA LISA OVERDRIVE - LIVE IN TRANSITIE!
  Paradox, Tilburg - 11 december 2009 Tekst & beeld door Louis Obbens Luttele weken geleden prijkte op het affiche van MLOD nog de naam van gitarist Jesse van Ruller, een van de vier peilers van de band. In MLOD had Van Ruller op succesvolle wijze zijn muzikale grenzen verlegd, was Solid-Body gitaar gaan spelen en had hierdoor zijn idioom vergroot. Onverwacht werd, in plaats van de winnaar van de Thelonious Monk Competition 1995, saxofonist Jasper Blom aangekondigd. Tijdens het optreden maakte Stefan Lievenstro niet al teveel woorden vuil aan deze persoonlijke omzetting. Maar uit zijn spaarzame opmerkingen en zijn gezichtsuitdrukking viel af te leiden dat het op het muzikale- en/of persoonlijke vlak behoorlijk moet hebben gecrasht. Het gevolg was dat ook de aangekondigde CD presentatie van ‘Elevator Fitness’, de beoogde opvolger van ‘Picknick at Bikini’, is uitgesteld tot maart 2010. Jasper Blom heeft natuurlijk het voordeel dat hij lid is van het Lievenstro sextet. Ook Blom kenmerkt zich, net als Van Ruller, door het gebruik van elektronica in combinatie met zijn instrument en hierdoor het geluid te verbreden om nieuwe dimensies aan te boren. Desondanks moet het voor de saxofonist een uitdaging zijn geweest om de handschoen zo snel op te pakken.
  
  
• DANNY GRISSETT - FORM
  Label: Criss Cross Jazz Catalogusnr: Criss 1315 CD Jaar: 2009 Website: www.crisscrossjazz.com Waardering: **** Het Nederlandse Criss Cross label heeft inmiddels een reputatie opgebouwd als voortbrenger van degelijke hardbop. Gelijk het grote Blue Note label in de jaren zestig werkt Criss Cross bij voorkeur met muzikanten die hun roots goed kennen maar ook richting de grens durven kijken. Het kennen van je roots blijft een belangrijk item binnen de jazzwereld waar anno 2009 geen geboden en verboden meer zijn. Jazz zonder de wortels is geen jazz en vernieuwing mag nooit een doel op zich zijn. “Je kan net zover vooruit kijken als je terug kunt kijken” zei Joe Lovano ooit, en dat is een wijze uitspraak.
  
  
• MOORE/JANSSEN/GLERUM/JANSSEN GEEFT EIGEN DRAAI AAN DE JAZZGESCHIEDENIS
  Bimhuis, Amsterdam - vrijdag 4 december 2009 Door Rene de Hilster De jazzwereld is niet erg groot en overal het algemeen speelt iedereen met iedereen. Toch zijn er ook combinaties die nog nooit op eerder op een podium hebben gestaan en Moore/Janssen/Glerum/Janssen is er zo één, al denk ik wel dat enkele heren in andere combinaties al flink wat speeluren gezamenlijk achter de kiezen hebben. Het concert is eigenlijk een voortvloeisel uit de hernieuwde ontmoeting van het illustere Guus Janssen trio tijdens de Boy Edgar prijsuitreiking aan bassist Ernst Glerum op 11 mei 2009. De samenwerking beviel de heren erg goed en men was op zoek naar een vervolg. Dat vervolg kwam dus op 4 december 2009 op het podium van het Bimhuis waar het trio aangevuld met saxofonist/klarinettist MIchael Moore een verassend concert gaf.