Muziek

CD-recensies - Haarlems Dagblad

• Mark Olson ***
  Many Colored Kite (Ryko/Rough Trade) ***
  Zijn ’Salvation Blues’, ontroerend verslag van een paar moeilijke jaren, was een van de toppers van 2007. Dat niveau haalde Mark Olson het volgende jaar niet samen met zijn oude bandmaat Gary Louris en het lukt hem nu evenmin met het optimistischer ’Many colored kite’.
  
  
• DJ Von Rosenthal de la Vegaz *
  Nouvelle Classique (Universal)
  Ziet u het voor u? Het ultrahippe danspubliek dat enthousiast alle hoeken van de dansvloer verkent op vrolijke muziek van Vivaldi? Of zich laat hypnotiseren door de verheven klanken van Händel? En volledig wordt weggeblazen als Wolfgang Amadeus Mozart keihard uit de speakers knalt?
  
  
• Nona Mez ***
  ’t Klinkt wat generaliserend, maar toch, door de bank genomen neigen de meeste Nederlandse singer/songwriters kennelijk wat meer naar een Amerikaanse basis, terwijl veel Belgen Europeser blijven.
  
  
• Ilse DeLange **
  Next to me (Firefly/Universal)
  De vorm is opmerkelijk, risicovol en moedig. Dit nieuwe album van Ilse DeLange duurt met acht stukken krap een halfuur. Dat is een weloverwogen keuze. DeLange wil een patroon doorbreken. Niet meer een lang album maken, daar twee jaar live op teren en pas dan weer een nieuwe cd uitbrengen.
  
  
• John Mellencamp ****
  No better than this (Rounder/Universal)
  Als gruizige rocker komt John Mellencamp op z’n beste momenten in de buurt van Bruce Springsteen. En er is nog een overeenkomst.
  
  
• Red Horse ***
  Red Horse (Red House/M&W)
  Daar is-ie weer, de ’Wayfaring stranger’. Ditmaal als slottrack van Red Horse, een project van singer/songwriters Eliza Gilkyson, John Gorka en Lucy Kaplansky.
  
  
• Iron Maiden ***
  The final frontier (EMI)
  Als er één heavy metal-band is die alle trends, ontwikkelingen en ups and downs in dit genre glansrijk heeft overleefd, is het wel Iron Maiden.
  
  
• Isobel Campbell & Mark Lanegan **
  Hawk (Cooperative/V2)
  Isobel Campbell was zangeres in het Schotse Belle & Sebastian. De Amerikaan Mark Lanegan zong bij Screaming Trees. Beiden gingen solo verder en vonden elkaar in 2005 op het album ’Ballad of the broken seas’ en in 2008 op het sterke ’Sunday at devil dirt’.
  
  
• Diversen: Cool ****
  Cool (Universal)
  ’Vergeet lounge en chill-out! Hoor, voel en ervaar Cool, het nieuwe genieten’. De platenmaatschappij verpakt ’m mooi, deze dubbel-cd met relaxmuziek.
  
  
• Acid Jazz ****
  The Complete Anthology (Bertus)
  Acid jazz is vaak niet gewaardeerd als muzikaal interessante stroming. Vooral omdat het een aanvankelijk tamelijk achteroverleunende combinatie van soul, jazz, hiphop, funk en house betrof.
  
  
• Baskerville ****
  Disco Biscuits (Rough Trade)
  In de Randstad ging de strijd tussen beste popstad steevast tussen Den Haag en Amsterdam, met Haarlem als meer dan een goeie derde. Bij tijd en wijle steekt de Spaarnestad de rest de loef af met muzikale ear-openers.
  
  
• Eliza Carthy & Norma Waterson ****
  Gift (Topic/Music & Words)
  Wie alle versies verzamelt van ’Poor Wayfaring Stranger’ heeft een boeiende, maar onvervulbare levenstaak. De misschien wel mooiste van alle folktraditionals is eindeloos gecoverd.
  
  
• My Favorite Scar **
  My Favorite Scar (Universal)
  Rock van boos kijkende mannen, dit Nederlandse debuut met ex-leden van onder meer Within Temptation. Het vijftal noemt Rammstein, Metallica, Tool en Alice in Chains als ’referentiepunten’. Dat is hier en daar te horen.
  
  
• David Gray ***
  Foundling (IHT/Universal)
  Zou David Gray het helemaal niet zo leuk vinden wereldster te zijn? Hij mag dan sinds ’White Ladder’ miljoenen albums hebben verkocht, hij valt er niet op te betrappen dat succes uit te buiten.
  
  
• Go back to the zoo ***
  Benny Blisto (Universal)
  Er zijn slechtere starts denkbaar. Het debuutalbum van de Amsterdamse band Go back to the zoo telt al drie hitsingles: ’Beam me up’ (gebruikt door Nike in een internationale online commercial), ’Hey DJ’ en ’Electric’.
  
  
• Gregory Page ****
  Als hij ’t niet allemaal heeft verzonnen woont en werkt Gregory Page weliswaar in San Diego, maar is hij zoon van Armeens Ierse ouders, geboren in Londen en is hij z’n halve leven op zoek geweest naar zijn biologische vader, die hij uiteindelijk heeft gevonden in z’n geliefde Parijs.
  
  
• The Black Crowes ***
  Croweology (Silver Arrow/Bertus)
  Dit is een dubbel-cd met twintig heropgenomen, akoestisch uitgevoerde hoogtepunten uit de carrière van The Black Crowes. Daar zijn twee redenen voor.
  
  
• Carrie Rodriguez ****
  Love and circumstance (Munich)
  ’t Was schrikken, die cd ’She ain’t me’, waarmee zangeres en violiste Carrie Rodriguez de sprong van pakweg americana naar het grote poppubliek waagde. Die cd klonk geforceerd, onnatuurlijk.
  
  
• Jimmy LaFave ****
  Favorites 1992-2001 (Munich)
  Een beetje liefhebber van americana heeft Jimmy LaFave in het favorietenlijstje. Vrijwel niemand roept dat ’blue highways’ gevoel zo makkelijk op. Een en al weemoed en verlangen is het. Rechte wegen die in het niets verdwijnen, verlopen motels, verveloze muren, verlaten nachtelijke straten. Dat zijn de foto’s die je verwacht in z’n cdboekjes.
  
  
• Los Lobos ****
  Tin can trust (Proper/Rough Trade)
  Er staat, letterlijk en figuurlijk, heel wat in brand op het veertiende album van Los Lobos. ’I’ll burn it down, burn it all down’, zingt David Hidalgo in de openingstrack. Daarna volgt heel wat armoede en twijfel, zijn vertellers al dan niet doelloos onderweg en vallen zekerheden weg.
  
  
• Tender trap **
  Dansette, dansette (Cargo/Munich)
  Tender Trap is een in Nederland vrij onbekend Brits indiepopbandje en dat zal waarschijnlijk ook zo blijven met dit derde album.
  
  
• Mad Caddies ***
  Consentual selections (Fat Wreck/ Sonic Rendezvous)
  Na zes studioalbums is de tijd kennelijk rijp voor een overzicht van het beste van de Mad Caddies, samengesteld door de trouwe fans. 24 nummers in 72 minuten en daartussen zit punk, rock, een akoestisch gitaarliedje, polkaska, Dixielandska, reggae en een kroeglied.
  
  
• Sia ***
  We are born (Monkey puzzle/Sony)
  De Australische zangeres Sia (Furler) had onlangs een hit met ’Clap your hands’. Een vrolijk en wat kinderlijk liedje, maar wel eentje van het type dat je ongewild blijft neuriën. Het bedenken van goeie songs is haar specialiteit. Zo voorzag ze onder meer Christina Aguilera van materiaal.
  
  
• Chatham County Line ****
  Wildwood (Munich)
  Soms is één liedje al genoeg om een zwak te krijgen voor een album. Bij Chatham County Line is dat ’Alone in New York’. Heerlijke, zomerse melodie, gedreven door akoestische gitaar en banjo, die melancholiek tot op het bot meer dan vier minuten op weg is naar een slot a la Roy Orbison.
  
  
• Reverend Deadeye ***
  Trials & tribulations of Reverend Deadeye (Rough Trade)
  Type cultfiguur, deze Reverend Deadeye uit Arizona. Stort zich als domineeszoon van een domineeszoon met zijn ’trials and tribulations’ een album lang op Jezus. Maar een uitnodiging van pakweg George W. om eens in diens kerk te komen zingen zal het niet opleveren.