Boekrecensies

De Recensent Feed

• Erik Lindner - Interview n.a.v. Terrein
  

  De vierde dichtbundel van dichter en criticus Erik Lindner heet Terrein. In de bundel staan veel observaties, schijnbaar zonder direct verband. Wat gebeurt er in deze bundel? deRecensent vroeg het de dichter. "Ik vertel zoals gezegd verhalen en ik verwoord bijvoorbeeld ook gedachten in mijn gedichten. Ik schrijf ze alleen niet uit. Veel vindt plaats in het wit tussen de strofen. De lezer wordt uitgenodigd de gebeurtenissen te reconstrueren en er een eigen verhaal van te maken."

  
  
  
• Cold Souls, Alamar, After.Life, The Last Airbender, Vampires Suck, Dinner for Schmucks
  

  Drie debutanten deze week: Sophie Barthes (behoorlijk geslaagd met Cold Souls), Pedro Gonzalez-Rubio (cultureel antropologisch in Alamar) en Agnieszka Wojtowicz-Vosloo (non-functioneel bloot in After.Life). En ook nog drie ervaren rotten: M. Night Shyamalan (effectief maar saai met The Last Airbender), Friedberg & Seltzer (volkomen ruk met Vampires Suck) en Jay Roach (behoorlijk funny met Dinner for Schmucks).

  
  
  
• Brooklyn's Finest, Le Refuge, La Vie au Ranch, Shocking Blue
  

  Vier films met de blues deze week: een clichématige politiefilm (Brooklyn’s Finest), een Franse praatfilm over studentes (La Via au Ranch), een mooie, heftige nieuwe Ozon-film (Le Refuge) en een prachtig vormgegeven bollenstreekdrama (Shocking Blue).

  
  
  
• Drie Sprookjesboeken
  

  Uiteraard bestaan er al massa’s sprookjesboeken in allerlei formaten, stijlen en uitvoeringen, waarbij de teksten al dan niet gemoderniseerd werden. Was het dan wel nodig om ze nog een keertje te bundelen? Welja. Wat mij betreft kunnen er niet genoeg mooie sprookjesboeken gepubliceerd worden. Want de kennis van deze oude en minder oude verhalen neemt stilaan af. Of kunt u het verhaal van pakweg ‘Zwaan kleef aan’ of ‘De kikkerkoning’ voor de vuist weg vertellen?
  Tine Mortier bespreekt Mijn mooiste dierensprookjesboek, Sprookjesboek van De Efteling en Assepoester.

  
  
  
• Tsead Bruinja - Interview nav Overwoekerd
  

  Onlangs verscheen bij uitgeverij Cossee de vierde Nederlandstalige bundel van Tsead Bruinja: Overwoekerd. In deze bundel bepaalt de dichter zo nauwkeurig mogelijk zijn plaats in de wereld - en hij maakt daarbij gebruik van alle middelen die hem ter beschikking staan. Het is dan ook een veelzijdige bundel geworden. deRecensent interviewde de dichter.

  
  
  
• Exam, Karate Kid, Knight & Day, Orson Welles & Me, Pepperminta
  

  Van de in deze aflevering besproken films zijn eigenlijk alleen Orson Welles and me en The Karate Kid aanraders. Naar Pepperminta zie ik nog wel een verstokte hippie/verouderde kunstliefhebber heengaan en die zal het best naar de zin hebben. En naar Exam zullen vast enkele corporate HR-managers verplicht naartoe moeten. Maar Knight & Day kun je vanwege Tom Cruise niemand aandoen, hoe leuk Cameron Diaz ook met haar pistooltje schiet.

  
  
  
• Y. N - Hier mag niets af zijn
  

  Er gaat iets geruststellends uit van een titel als Hier mag niets af zijn voor een verzameld werk van een dichteres die nog maar net de 50 is gepasseerd. Het werk is niet af; er wordt gewoon doorgewerkt, en als het aan de auteur ligt houdt dat nooit op. Het gaat maar om een voorlopig verzameld werk.

  
  
  
• Kajkyt - Krst
  

  De woorden zijn opgeroepen door de muziek. Daarvoor buigt hij deemoedig het hoofd. Als recensent is hij slaaf van de muziek. Hij schrijft maar wat de muziek hem opdraagt. Niets meer. Niets minder. Dus als de muziek hem zegt deze resensie te beginnen met Stel je voor, dan begint deze resensie met Stel je voor. Als is het dan een godverdoemmes klotekliesjee.
  Stel je voor...
  
  

• Gwenalle Stubbe - Tja
  

  Gwenaëlle Stubbe is één van de allerbeste poëten van dit millennium. Hah! Die zin staat alvast. Kijk m daar nu staan, die zin, gebeiteld in een rotswand als hij is. Staat hij. En zegt hij. En blaast hij òp het aloude resensentenkliesjee Nu Al Voer Voor In De Jaarlijstjes! (hoe lang is het geleden dat u dìe nog las? twee weken? drie dagen? een half uur?), tot in ekstremis. En de ekstremis is de enige mis die past bij Gwenaëlle Stubbe.

  
  
  
• Dimitri Antonissen - Schrap me
  

  Ikzelve echter zat gewoon tuus. Waar zou ik anders gezeten hebben? Ik zat tuus en er was dit boek waar ik mijn handen op had gekregen. schrap me van Dimitri Antonissen. Overdag is hij sjef nieuws bij Het Laatste Nieuws en saavonts neemt hij kranten allerhande en gaat erin zitten strepen. Gewoon strepen. Hij pakt een stift en hij maakt alle woorden zwart. Net zo lang tot er van het oorspronkelijke krantebericht nog maar een paar woorden meer overschieten. Die woorden noemt hij stiftgedichten. Dit is hoe hij zijn poëzie maakt. Hij kapt alle overbodige woorden weg en wat dan overblijft is een gedicht.